اختلاف آراء علماء
چون مسألهاى دينى به پيش يكى از علماء برده شود براى خويش به آن پاسخ مىدهد و همان مسئله را چون به عالمى ديگر عرضه كنند پاسخى بر خلاف عالم نخستين مىدهد بعد كه آراء مختلف را به حضور قاضى اصلى مى برند او همه را تصويب و تأييد مىكند ، با اين كه خداشان و پيامبرشان و كتابشان يكى است ، آيا خدا آنها را به اختلاف فرمان داده كه فرمانش را مى برند يا از اختلاف بازشان داشته و نافرما - نيش مى كنند يا خداوند دين ناقصى فرستاده و از آنها خواسته است تا كاملش كنند يا آنها با خداوند در قانونگذارى شريكند و خداوند از كار آنها خشنود است يا اين كه خداوند ، دينش را كامل فرستاده و پيامبر در تبليغ آن كوتاهى كرده است در صورتى كه خداوند پاك مى فرمايد ( ما ، در كتاب خود از بيان هيچ چيز فرو گذار نكرديم ) و مى فرمايد ( اين كتاب بيانگر همه چيز است ) و يادآورى مىكند كه آيات اين كتاب يكديگر را تصديق و تفسير مى كنند و هيچ اختلافى در اين آيات نيست و خداوند پاك همچنين مى فرمايد ( اگر اين قرآن را كسى ديگر جز خدا مى فرستاد ، در آن اختلافى فراوان ديده مى شد ) .
قرآن ، ظاهرى شگفت انگيز و نهادى ژرف دارد ، شگفتيهايش پايان نمى يابد و رازهاى بزرگ آن جاودانه است و تاريكى ها را جز به