تخطي إلى المحتوى الرئيسي

روائع نهج البلاغة ( شگفتى هاى نهج البلاغه ) ( فارسى ) — صفحة 374

مساهمون:

ص٣٧٤
( مگذار به انحراف افتد و آن را بكوشش و كار وادار كن ) مگر گاههائى كه بايد فرايض دينى را بجاى آرى و ناگزير بايستى به ايفاى آنها در وقت معين بپردازى ، بترس از آن روز كه ترا مرگ فرا رسد و تو در جستجوى دنيا از خدايت گريخته باشى . از همنشينى تبهكاران بپرهيز كه بدى ببدى پيوند مى خورد ، خداى را بزرگ شمار و دوستانش را دوست بدار و از خشم بپرهيز كه سپاهى بزرگ از سپاهيان اهريمن است . و السلام

سيرها و گرسنه‌ها

خطبه‌اى كه در بارهء سيرها و گرسنه‌ها بيان فرمود . اى بندگان خدا ، شما و آرزوهايتان در اين دنيا مهمانيد ، مهمانى يى كه دورانش بپايان مى رسد ، و وامدارانى هستيد كه بايد وام خويش را بپردازيد ، روزگارتان پايان مى يابد و كردارتان باقى مى ماند ، چه بسيارند كسانى كه در دنيا تلاش كردند و عمر خويش تباه كردند و كوشيدند و زيان ديدند ، شما اكنون در روزگارى بسر مى بريد كه نيكيها پشت كرده و بديها روى آورده‌اند و اهريمن بنابودى مردم طمع بسته است . اكنون ، شيطان ، نيروهايش توان گرفته و فريبش گسترش يافته و به شكار مردم دست زده است .