تخطي إلى المحتوى الرئيسي

روائع نهج البلاغة ( شگفتى هاى نهج البلاغه ) ( فارسى ) — صفحة 372

مساهمون:

ص٣٧٢

خويهاى نيكو

نامه‌اى كه امام به حارث همدانى نوشت به ريسمان قرآن ، چنگ بزن ، و از آن پند بياموز ، حلالش را حلال و حرامش را حرام بدار و كتابها و پيامبران پيشين را باور بدار از گذشته‌هاى دنيا براى آينده‌ات عبرت آموز ، زيرا گذشته‌ها و آينده‌ها ( از لحاظ قوانين طبيعى و اجتماعى ) مانند يكديگرند و پايان آنها به آغازشان پيوسته است و همه در معرض نيستى و نابوديند ، نام خداى را بزرگ بدار و جز بدرستى به آنها سوگند ياد مكن ، خواستار مرگ مباش مگر آنكه به ايمان و كردار شايسته‌ات اعتمادى كامل داشته باشى ، هميشه مرگ و حوادث پس از مرگ را بفراوانى به ياد آور ، از هر كارى كه براى خودت پسنديده و براى ديگر مسلمانان ناپسند باشد بپرهيز ، از هر عملى كه در پنهان بجاى آرى و در آشكارائى از آن شرم بدارى بپرهيز . از هر كارى كه چون در باره‌اش باز خواست شوى آن را انكار كنى و از آن پوزش بخواهى دورى كن ، ناموس و شرف خود را آماج تيرهاى اتهام قرار مده هر سخنى را كه از مردم شنيدى بازگوى مكن تا دروغگوى نباشى و همچنين سخنان مردم را بدون بررسى رد مكن تا نادانت ندانند ، خشمت را فرو خور و در توانائى گذشت كن و بهنگام غضب