درود بر تو اى پيامبر خدا
( امام بهنگام دفن همسرش فاطمهء زهرا چنين گفت ) .
اى پيامبر خدا ، درود من و دخترت كه اكنون در كنارت آرام مى گيرد بر تو باد ، دخترى كه زود به تو پيوست ، اى پيامبر خدا از مرگ دختر برگزيدهات شكيبائيم كم شد و تاب و توانم از دست رفت و اگر مى توانم بار اين اندوه را بدوش كشم از آن روى است كه گرانى مصيبت مرگ تو را تحمل كردم و تلخى ناگوار دوريت را بشكيبائى چشيدم . ولى اندوهم هميشگى است و شبهايم به بيخوابى مى گذرد تا آن گاه كه خداوند جايگاهى در كنارت برايم برگزيند .
بهترين و بدترين مردم
بدانهنگام كه مردم بحضور امام آمدند و از ناروائيهاى خلافت عثمان شكايت كردند و از او خواستند كه با عثمان سخن گويد تا به خواستهاشان توجه كند ، امام به پيش عثمان رفت و چنين فرمود :