و بديگر بار مردم را چنين اندرز مىدهد : ( بخشنده باش ولى در بخشندگى زيادهروى مكن ، ميانهرو باش و سختگير مباش ، بهترين بى نيازى ، دورى از آرزوهاست ، آن كس كه در رنجانيدن مردمان بشتابد ، در بارهاش آنچه نمى دانند بگويند ، هر كس آرزوهايش را دراز گرداند به تبهكارى افتد ) و بديگر سخن ، امام مكارم اخلاقى را برمى شمارد و برتريهاى آنها را بازگو مىكند و دستاوردهاى نيكويشان را چنين بيان مى دارد « هيچ سرمايهاى سودمندتر از خرد و هيچ تنهائى يى ترسناكتر از خود خواهى و هيچ خردى بمانند انديشيدن و هيچ بزرگواريى بمانند پرهيزگارى و هيچ همدمى بهتر از خوش خوئى و هيچ ميراثى بمانند ادب و هيچ پيشوائى بمانند توفيق و هيچ بازرگانى يى سودبخش تر از شايستهكارى و هيچ سودى مانند پاداش خدائى و هيچ پارسائى بهتر از بركنارى شبههها و هيچ پاكدامنى برتر از دورى حرامها و هيچ دانشى بمانند انديشه و هيچ عبادتى مثل انجام فرائض و هيچ ايمانى بمانند شكيبائى و آزرم و هيچ افتخارى همچون فروتنى و هيچ شرافتى بمانند دانش و هيچ عزتى مثل بردبارى و هيچ پشتيبانى يى استوارتر از مشورت نيست »
روائع نهج البلاغة ( شگفتى هاى نهج البلاغه ) ( فارسى ) — صفحة 117
مساهمون: جورج جرداق
ص١١٧
هامش
( 1 ) - گفتار كوتاه 34 نهج البلاغه
( 2 ) - گفتار كوتاه 109 نهج البلاغه