35 انتقام خونها
هر چند آزمايش خداوند در حقّ بندگان شايستهاش ، أعمّ از پيامبران و إمامان و أوليا ، براى ايشان دشوار و طاقتفرساست ، اين وعده و پيمانى ربّانى است كه آن را پذيرفته و به آن وفا كردهاند : در راه خدا بر آزارها شكيبيدند و بر شكيبائى خويش پاى فشردند ؛ به پاسدارى از حقّ برخاستند ؛ نه بازگشتند و نه سستى كردند ، و بخاطر بهرههائى دنيوى كه از دست دادند اندوهگين نشدند ، بلكه با قوّت و صلابت و پايدارى تمام مجاهدت نمودند تا به رضاى إلهى دست يافتند و خود نيز از خداوند راضى و خشنود بودند ؛ يادشان در دنيا جاودانه شد و در آخرت در بهشتهاى جاودان جاى گرفتند .
خداوند هم به وعدهاش وفا كرد و از جنايتكاران كين باز كشيد ، تا بدانند وعدهء إلهى راست است و خداوند وعدهء خويش را به فرستادگانش مبنى بر اين كه او و ايشان ، وارث زميناند ، و ايشان را در زمين به جانشينى مىگذارد ، به انجام مىرساند ؛ وعدهاى راستين كه در همهء كتابهاى آسمانى آمده است : تورات ، إنجيل ، زبور ، و قرآن .
گذشته از آن حقيقت مصرّح در متون مقدّس - كه البتّه جز مؤمنانى كه به غيب باورمندند ، به آن يقين نخواهند داشت - ، و هر چند تحقّق انتقام از قاتلان صالحان و مصلحان ، براى هر كه زحمت ديده گشودن بر پيرامون خويش را به خود بدهد ، روشن و آشكار است :
آيا تهى شدن جامعه از صالحان مخلص در راه أمّت و وطن ، به معناى خالى شدن ميدان به سود لااباليان و فرصت طلبان و منفعتجويان نيست ؟ ! آيا كشته شدن گروهى از مؤمنان و خداوندگاران پايگاههاى بلند شرف و كرامت در ميان أمّت ، منجر به گستاخى قاتلان و ظالمان بر ارتكاب جنايات