[ ص 189 ] رأس الجالوت هم - كه از أولاد پيامبران پيشين بود - مىگفت : مىشنيديم كه فرزند پيامبرى در كربلا كشته مىشود ؛ ازين رو هرگاه بدان سرزمين در مىآمدم ، اسبم را به تاخت در مىآوردم تا از آن گذر كنم ؛ ولى از هنگامى كه حسين كشته شد ، ديگر به حال عادى عبور مىكنم . « 1 »
در جائى كه اين أخبار پراكنده و فاش گرديده بوده ، و از كتابهاى پيشينيان ، و از پيامبر و از على ، روايت شده بوده است ، سزاوارتر آنست أبا عبد اللّه الحسين - عليه السّلام - كه خود محور و موضوع اين سخنان است و همهء اين أخبار دربارهء اوست ، از آنها مطّلع باشد .
حسين - عليه السّلام - پيش از كربلا ، از اين رخدادها خبر داده بود و در باب نتيجهاى كه بدان دست مىيافت ، به خداوند سوگند ياد مىكرد . از جملهء اين أخبار است :
[ 267 ] حسين - عليه السّلام - فرمود : به خدا قسم ، همانگونه كه بنى إسرائيل در روز شنبه ستم كردند « 2 » ، بر من ستم خواهند كرد ! [ 286 ] همچنين حسين - عليه السّلام - فرمود : به خدا قسم ، تا اين خون بسته از دلم بدر نيارند ، مرا وانگذارند !
هامش
است كه در روزگار جاهليّت از بزرگان دانشمندان يهود در يمن به شمار مىرفته . در زمان أبو بكر در يمن إسلام آورد و در زمان عمر به مدينه وارد شد . كعب در ورود بسيارى از داستانهاى بنى إسرائيل به جامعهء مسلمانان أثرگذار بود و در زمان عثمان حضور و نفوذى فعّال داشت . از ديرباز حسن نيّت و صدق إسلام وى مورد طعن و ترديد بوده است و صحابيانى جليل چون أبو ذرّ غفارى با او درگيرى داشتهاند .
نگر : دقائق التّأويل و حقائق التّنزيل ، ص 408 و 409 ؛ و : شذرات الذّهب ، ط . دار الكتب العلميّة ، 1 / 40 ؛ و : المعارف ابن قتيبه ، ط . عكاشه ، ص 430 ؛ و : دائرة المعارف فارسى ( مصاحب ) ، ص 2234 .
( 1 ) . مختصر تاريخ دمشق ابن منظور ( 7 / 135 ) .
« رأس الجالوت » نيز از عالمان و بزرگان يهود ، بل مقدّم عالمان ايشان ، بوده است . ( نگر : الوافى ، ط .
مكتبة الإمام أمير المؤمنين على عليه السّلام ( اصفهان ) ، 1 / 356 ؛ مرآة العقول ( 1 / 313 ) .
( 2 ) . ماجراى ستم بنى إسرائيل را در روز شنبه ، در قرآن كريم ، س 7 ، ى 163 و آياتى پس از آن ، مطالعه فرمائيد . .