22 « حجّ » در سيرهء إمام حسين - عليه السّلام
« حجّ » در ميراث أهل بيت - عليهم السّلام - ، پايگاهى عظيم ، و در ميان عبادات إسلام جايگاهى ويژه دارد . أهل بيت - عليهم السّلام - پر تأكيد مىكردند كه كعبه ، محور دين ، و مدار و نقطهء مركزى و ستون آسيا سنگ إسلام است ؛ مسلمانان بايد بغايت آن را گرامى دارند و به سويش رهسپار شوند .
واضح است يكى از فوائد مورد نظر در حج كه آيات كريمهء قرآنى بدان تصريح نموده و از همين رو دلهاى مؤمنان بدان مىگرايد ، دلالت روشن حج بر خلوص نيّت ، تأكيد بر يكپارچگى أمّت إسلام ، و يكى ساختن أهداف دينى است كه بر كعبه تمركز يافته و خانهء خدا را محور قرار داده است .
أهل بيت - عليهم السّلام - ، به گفتار و كردار ، در اين تكريم عظيم كوشا بودند .
نصوص رسيده در اين جهت ، مستفيض « 1 » بل متواتر است . عملًا هم به روشهاى مختلف در اين مسير گام نهادهاند :
يكى از اين روشها ، حج گزاردن فراوان است . در سيرهء حسين - عليه السّلام - آمده :
[ 2 - 193 ] او « بيست و پنج بار » پياده حج كرد ، در حالى كه شتران گزيدهاش با او بودند و پشت سر به راه آورده مىشدند . « 2 »
اين غايت بزرگداشت حجّ است كه شخص ، نه به خاطر كمبود مركب ، بلكه براى گزارد حقّ تجليل مقصد و پايفشارى بر حرمت آن ، به پاى پياده به سوى كعبه رهسپار شود ؛ و اينهمه در جائى است كه سالهاى حيات آن حضرت سرشار از
هامش
( 1 ) . « مستفيض » ، مانند « متواتر » از مصطلحات دانش حديث است . حديثى را « مستفيض » مىگويند كه در هر مرتبه بيش از سه - و به قولى : بيش از دو - راوى داشته باشد . « مشهور » را نيز گاه « مستفيض » گفتهاند .
( 2 ) . مختصر تاريخ دمشق ابن منظور ( 7 / 129 ) .