يهوديان سرزمين ايران در آن موقع تحت رياست خاخام اعلى ( گائون ؛ رش گالوثا ؛ روش هگولا ) در بين النهرين قرار داشتند كه قلمرو فرمانروايى او شامل ارمنستان ، گرجستان ، فارس ، خراسان تا سرحد جيحون و هندوستان تا تبّت مىشد « 1 » ( اين امر در مورد ايران لااقل در اواخر زمان سلجوقيان با انتصاب يك خاخام محلى - سر - در اصفهان « 2 » صورت گرفت ) . تعداد يهوديانى كه مسلمان شدند ، و لو اينكه گاهى نيز فقط برحسب ظاهر اسلام آوردند ، محققا در همان اوايل مثل تعداد مسيحيان و زردشتيان حائز اهميت بوده است « 3 » .
هامش
( 1 ) - بيرونى ( هند ) ، ص 132 ؛ - مفاتيح العلوم ( خوارزمى ) ، ص 34 به بعد .Benj . I 76 unten . - Kremer , C . G . II 176 ; Benj . II 158 , 245 , Nr . 27 .( 2 ) -Benj . I 32 , Z . 4 / 5 .( 3 ) - رجوع كنيد به :Abraham Galante : Marrances Iraniens , in : " Hammenora " Mai / Juni 1935 .به اين مقاله دسترسى نيافتم .