( 1 ) مگر على بن الحسين را خدا نكشته ؟
على زين العابدين جواب داد :
- برادرى داشتم از من بزرگتر بود و على ناميده ميشد . او را شما كشتهايد .
يزيد گفت :
- نه . او را خدا كشته .
على بن الحسين به اين آيت شريفه از كلام كريمه انشاد فرمودند :
اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها
جانهاى همه را بهنگام مرگ پروردگار مىستاند .
يزيد سخن ديگر گونه كرد و اين آيه را تلاوت كرد :
ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ
هر چه مىكشيد از دست خود ميكشيد .
على بن الحسين در پاسخ او به اين آيه تمسك جست :
ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها . إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ
هيچ حادثه در زمين صورت نگيرد و هيچ مصيبت جانهاى شما را درنيابد مگر آنكه بيش از پيدايش جانها وقوع آن حوادث و مصائب در « كتاب » تقدير شده باشد .
اين تقدير براى ذات پروردگار كار آسانيست .
مردى از مردم شام برجست و گفت :