بفردا در حق محجوباتست كه إِنَّهُمْ يَرَوْنَه بَعِيداً وَنَراه قَرِيباً و در تفسير كشف الاسرار آورده كه نه كسى را به تو وجود بود و نه از تو به كسى بلكه همه از تو به تو پس همه تويى و بس الا كل شيء ما خلا اللَّه باطل چه علايق منقطع است و عوايق مرتفع رسوم باطل است و اسباب مضمحل حدود متلاشيست و خلايق فانى و حق يكتا و به خود باقى و اللَّه اعلم و احكم
سورة العنكبوت
همهء آيات آن مكيست نزد عكرمه و عطا و كلبى همهء آن مدنيست نزد قتاده و غير آن و حسن گفته كه مكيست مگر ده آيه از اول آن كه مدنى است و اين قول در احد قولين از ابن عباس مرويست و عدد آيات آن شصت و نه است باجماع و اختلاف در سه آية است الم كوفى است و تَقْطَعُونَ السَّبِيلَ حجازى و مُخْلِصِينَ لَه الدِّينَ بصرى و شامى ابن ابى كعب از سيد عالم ( ص ) روايت كرده كه هر كه سورهء عنكبوت قرائت كند حقتعالى او را بعدد هر مؤمنى و منافقى كه بوده است و خواهد بود ده حسنه كرامت كند و ابو بصير از ابو عبد اللَّه ( ع ) نقل مىكند كه آن حضرت مرا گفت كه هر كه سورهء عنكبوت و سورهء روم بخواند در شب بيست و سيم ماه رمضان پس به خدا سوگند كه اى ابا محمد كه او از اهل جنت باشد و كلمهء استثنا نميگويم در اينباب يعنى قول انشاء اللَّه بلكه از روى جزم اين حكم ميكنم و نميترسم از آنكه حقتعالى در اين سوگند بر من مؤاخذه نمايد بدرستى كه اين هر دو سوره را نزد حقتعالى شان عظيم و مكانت جسيم است و بدانكه چون حقتعالى ختم سورة القصص نمود بذكر وعد و وعيد افتتاح اين سوره بذكر تكليف عبيد كرده مىفرمايد
* ( بِسْمِ اللَّه الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الم ) * حروف مقطعه جهت تعجيز خالق است تا عارف شوند به آنكه هيچكس بحقايق اين كتاب راه نيافت و عقل هيچ كاملى كنه آن را نشناخت و در حروف اول اين سوره گفتهاند كه الف اشاره است به اللَّه و لام اشاره است بلطيف و ميم بمجيد يعنى اللَّه منم روى بطاعت من آر لطيف منم اخلاص در عبادت فرو مگذار مجيد منم بزرگى ديگران مسلم مدار و در روايت اشهر الم بمعنى انا اللَّه اعلم است يعنى منم خدايى كه ميدانم همهء چيزها را و هيچ چيز از اشيا بر من پوشيده و پنهان نيست وقوع استفهام بعد از آن دليل استقلال آنست بنفسه و يا به آنچه مضمر است نه آنكه متعلق بما باشد يا آنكه مبتداء باشد و آنچه بعد از آنست خبر آن و از قتاده و شعبى مرويست كه اول اين سوره در حق جمعى از اهل ايمان نازل شده كه ايشان را هجرت از ديار و دار قرار دشوار مينمود و مهاجران از مدينه بديشان پيغام ميدادند كه اسلام شما ما دام