تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الغدير ( فارسي ) — صفحة 219

مساهمون:

ص٢١٩
و فروتن شده است . - آنجا كه خشم بگيرى ، دلاورانى كه از خشم آنها پهلوانان و شيران مىترسند ، به سجده مىافتند و به خدا پناه مىبرند . - بزرگى نياكان تو ، مردمى را كه بنياد عزت و شكوه را استوار داشته بودند ، به ذلت و خوارى كشيده‌اند . - اينان همه - خواه و ناخواه - به فرمان تو گردن نهاده ، و همواره مطيع گشته‌اند . - تو در جايگاه چنان بلند و ارجمند قرار دارى ، كه كسى به بلنداى مكارم تو - حتى آنجا كه در بالش و بستر آرميده باشى - نخواهد رسيد . - ترا به هيچ پيش آمد و حادثه اى اعتنا نيست ، و لو آنكه آينده هفت فلك شداد و روزگار باشد . - تو ، بىپروا در به چنگ آوردن هر آرمان دشوار و بلندى تلاش مىكنى آرمانىكه دگر مردم را بر آن دسترسى نيست . - هر دلاور پهلوان ، جا دارد كه در ره اين مقصد از جان خود بگذرد ، و بىخوابىها به بينند ، و تن خود را در طبق اخلاص قرار دهد . - هر آنكه بهشت را يابد ، به آرزو رسيده ، اما بهشت از بخيلان همواره دورى كند . - درجات بلند ، جز با اخلاق عالى ، به دست نمىآيد ، و جامهء سپاس و شكر نعمت را ، جمادات به تن نمىكنند . - تو در گفتار و كردار ، بهترين مردم و وفا كنندهء به پيمان و نكو كارترين فرد هستى . - اى اختر تابانى كه به كوشش خود ، به مقام و الا رسيده اى ، مقامى كه به ديگران امكان ندارد .