و با آنها جنگيد و كشته شد ، و « معاوية بن حديج » و « عمرو بن عاص » او را در پوستين خزى داخل كرده و آتش زدند . اين فاجعه در ناحيتى از مصر بنام « كوم شريك » اتفاق افتاد . نقل كردهاند كه اين جنايت در حالى صورت گرفت كه هنوز « محمّد بن ابى بكر » رمقى از حيات داشت .
خبر كشتن « محمّد » كه به « معاويه » و يارانش رسيد ، خيلى شادمانى و خوشحالى كردند . و خبر كشته شدن « محمّد » و شادمانى « معاويه » را كه به « على » عليه السّلام رساندند ، فرمود :
« به همان اندازه كه آنها شادى مىكنند ، ما اندوهگينيم و از آغاز جنگ تا كنون ، من دربارهء هيچ كس به اين اندازه ناله و اندوه نداشتهام . او دست پرورده من بود و من او را فرزند خود مىشمردم و اينهمه حزن و اندوه بىجهت نيست . چرا كه او مرد نيكوكار و برادر زاده من بود ( 1 ) اين قربانى را در راه خدا مىدهيم . » ( 2 )
« عبد الرحمن فزارى » كه از طرف حضرت « على » عليه السّلام در « شام » خبرگزار بود ، به حضور حضرتش آمد و چنين گزارش داد :
« از شام كه بيرون آمدم ، نمايندگانى از جانب عمرو بن عاص مژده مىآوردند كه مصر را فتح كردهاند و محمّد را كشتهاند . حتى قتل او را بر منابر اعلام كردند .
اى أمير مؤمنان ، من تا كنون خيلى كم ناظر چنين شادمانى بودم و اين خوشحالى مردم شام را از شنيدن خبر قتل محمّد كم نظير ديدم » .
« على » عليه السّلام فرمود : « اما اندوه ما ، چندين برابر مسرت آنها است » . و در اين باره ، آنچنان اندوهگين و متأثر شد كه آثار آن بر چهره اش نمايان بود .
آن بزرگوار همچنين خطبه اى در ميان مردم خوانده ، خدا را حمد و ثنا
هامش
( 1 ) محمد بن ابى بكر ، از طرف مادر ، برادر عبد اللَّه بن جعفر بن ابى طالب بود .
( 2 ) مروج الذهب 2 ، 39 : تاريخ ابن كثير 7 : 314 .