و عبد اللَّه بن مسعود كه پيامبر ( ص ) در ميزان الهى ، سنجش شخصيت و كردار گرانبارتر از كوه « احد » مىديده است و بزرگان اصحابش او را به لحاظ هدايت و رفتار و حركات شبيه ترين فرد به محمد ( ص ) مىدانستهاند . . . ( 1 )
و حذيفهء يمانى كه او را به خويش نزديك و مقرب ساخته و علم گذشته و آينده را به وى آموخته است . . . ( 2 )
و سلمان فارسى كه در باره اش مىفرمايد : « هر كه مىخواهد به كسى بنگرد كه دلش تابناك گردد به سلمان بنگرد » و « خداى عز و جل از يارانم چهار تن را دوست مىدارد و به من اطلاع داده كه دوستشان مىدارد و دستور داده دوستشان بدارم كه عبارتند از على ، ابوذر ، سلمان ، و مقداد » و اين حديثش به صحت پيوسته است كه « سلمان از خاندان ما است » و امير المؤمنين على ( ع ) فرمود كه « سلمان مردى از ما خاندان پيامبر ( ص ) است . دانش پيشينيان و معاصران را آموخته و دريافته است . لقمان حكيم را چه خواهيد كه او ( يعنى سلمان ) دريائى پايان ناپذير است . . . » ( 3 )
و عباس عموى پيامبر ( ص ) كه حضرتش وى را چنان گرامى و بزرگ مىداشته كه پسر پدر را ، و اين ويژگى را خدا از ميان خلق به وى اختصاص داده است . و پيامبر ( ص ) به او فرموده : « ابا الفضل ! ترا خدا آن قدر ارزانى مىدارد تا خشنود گردى » و در نطقى از مردم پرسيده : « چه كسى در پيشگاه خدا از همهء مردم گرامىتر است ؟ گفتهاند : تو اى رسول خدا ! فرموده : عباس از من است و من از اويم . » ( 4 )
آوردهاند كه عمر در خشكسالى « عام الرماده » با توسل به عباس از خدا باران خواست . براى مردم نطق كرده گفت : « مردم ! رسول خدا ( ص ) براى عباس مقامى قائل بود كه پسر براى پدرش مىبيند ، او را بزرگ مىداشت و
هامش
( 1 ) - رك : همان جلد .
( 2 ) - رك : جلد پنجم .
( 3 ) - تاريخ ابن عساكر 6 / 198 - 203 .
( 4 ) مستدرك ، حاكم 3 / 325 .