كردند و سر گور را پوشانده هموار ساختند پراكنده شدند . »
ابو عمر مطلب را به اين عبارت آورده است كه چون دفنش كردند گورش را پوشانده و پنهان ساختند .
سمهودى اين مطلب را به نقل از ابن شبه از قول زهرى در كتاب خويش ثبت كرده است . ( 1 )
ابن جوزى و محب طبرى و هيثمى از زبان عبد اللَّه بن فروخ مينويسند :
« من شاهد بودم كه عثمان بن عفان را با لباسش و بدون اين كه غسلش بدهند دفن كردند . »
محب طبرى ميگويد : اين روايت تاريخى را بخارى و بغوى ثبت كردهاند . ابن اثير در « تاريخ الكامل » و ابن ابى الحديد در « شرح نهج البلاغه » مينويسند كه عثمان را غسل ندادهاند و در جامه اش كفنش كردند .
ابو عمر در « استيعاب » از قول مالك مينويسد : « چون عثمان - رضى اللَّه عنه - كشته شد سه روز نعش او در زباله افتاده بود و شب روز سوم دوازده نفر ( 2 ) آمدند از جمله حويطب بن عبد العزىّ ، حكيم بن حزام ، و عبد اللَّه بن زبير جنازه را حمل كردند . چون به گورستان رسيدند جماعتى از قبيلهء بنى مازن داد زدند كه به خدا اگر اينجا دفنش كنيد فردا مردم را خبر خواهيم كرد . ناچار جنازه را از آنجا بردند . جنازه بر درى نهاده بود و سرش بر در چوبى مىخورد و تق تق صدا ميكرد . بردند تا به » حش كوكب « رسيدند .
گورى كندند . عائشه دختر عثمان - رضى اللَّه عنهما - چراغى بدست داشت . وقتى جنازه را بدر آوردند تا دفن كنند عائشه فرياد نوحه برآورد . عبد اللَّه بن زبير به او گفت :
به خدا اگر ساكت نشوى بر صورت و چشمت خواهم زد . پس خاموش شد ، و عثمان دفن شد . »
اين مطلب را محب طبرى بنقل از قلعى در كتاب « رياض النضرة » آورده و
هامش
( 1 ) وفاء الوفاء 2 / 99 .
( 2 ) روايات تاريخى مربوط به اين موضوع متفقند بر اين كه كسانى كه عهده دار كفن و دفنش شدهاند چهار نفر بودهاند . محب طبرى ميگويد : همچنين گفته شده كسانى كه عهده دار كفن و دفنش شدهاند پنج يا شش نفر بودهاند ، چهار مرد و دو زن كه عبارت بودند از نائله و ام البنين .