گفتهء بخارى را مينويسد ( 1 ) . قسطلانى مينويسد : « جمهور تابعان و ابو حنيفه و مالك - بموجب صحيحترين گفته هايش - و شافعى و احمد بن حنبل - بموجب صحيحترين روايت از دو روايتش - و ابو يوسف و محمد عقيده دارند كه ران جزو قسمت ممنوعه و پوشيدنى بدن است ( يا باصطلاح فقهى عورت است ) . ابن ابى ذئب و داود و احمد بن حنبل - بنابر يكى از دو روايتش - و اصطخرى - از فقهاى شافعى - و ابن حزم را عقيده بر اين است كه ران جزو عورت نيست ( 2 ) . »
در كتاب « فقه بموجب چهار مذهب » چنين نوشته است : « قسمت پوشيدنى بدن مرد در غير هنگام نماز عبارتست از زير كمر تا زانوان . بنابر اين به ساير قسمتهاى بدن مرد در صورتى كه مايهء لغزش نگردد ميتوان نگاه كرد . فقهاى مالكى و شافعى گفتهاند : قسمت پوشيدنى و ممنوعه بدن مرد در غير هنگام نماز بر حسب شخصى كه نگاه كردنش مطرح است فرق مىكند . براى محارم و مردان عبارتست از ما بين زير كمر تا زانو . براى زن نامحرم عبارتست از همهء بدن . البته فقهاى مالكى در اين مورد صورت و اطراف بدن يعنى سر و دست و پا را استثنا ميكنند و ميگويند زن نامحرم در صورتى كه مايهء لغزش نگردد برايش نگاه كردن به اين قسمتهاى بدن مرد اشكالى ندارد و گرنه جايز نيست . بر خلاف فقهاى شافعى كه معتقدند زن نامحرم حق ندارد به هيچوجه به آن قسمتهاى بدن مرد نيز نگاه كند . » ( 3 )
شوكانى پس از ذكر حديثى كه از امير المؤمنين على ( 4 ) از پيامبر ( ص ) هست ميگويد : حديث بر اين دلالت دارد كه ران جزو قسمت ممنوعه و پوشيدنى بدن است .
فقهاى اهل بيت و شافعى و ابو حنيفه را نيز عقيده همين است . « نووى » ميگويد : اكثر علماى فقه را عقيده بر اين است كه ران جزو قسمت ممنوعه و پوشيدنى بدن است . از
هامش
( 1 ) بداية المجتهد 1 / 111 .
( 2 ) ارشاد السارى 1 / 389 .
( 3 ) الفقه على المذاهب الاربعه 1 / 142 .
( 4 ) نيل الاوطار 2 / 49 .