از اين عقيده بگشت و معتقد شد قتلش حرام بوده و قاتلينش بايد مجازات شوند .
در جواب ميگوئيم : اگر طلحه گفته بود تغيير عقيده داده است على ( ع ) اين سه فرض را مطرح نمىساخت ، و اين سه فرض را در باره اش باتكاى اين واقعيت مطرح ساخته كه او بر يك اعتقاد ثابت مانده است . طرح اين سه فرض دربارهء طلحه هر گاه تغيير عقيده نداده باشد طبعا صحيح خواهد بود . از طرفى تاريخ گواه همين حقيقت است و در بارهء طلحه هرگز روايت نشده كه گفته باشد از آنچه دربارهء عثمان كردهام پشيمان شدهام !
همچنين اگر گفته شود چطور امير المؤمنين ( ع ) هيچيك از سه كار نامبرده را نكرده است در حالى كه ميدانيم طلحه وقتى عثمان در محاصره بوده قاتلينش را كمك كرده است ! ميگوئيم : مقصود امام اين است كه اگر عثمان ظالم بوده طلحه وظيفه داشته پس از قتل او قاتلينش را كمك كرده تحت حمايت خويش بگيرد و نگذارد كسى خونشان را بريزد ، و بديهى است كه طلحه چنين نكرده است بلكه فقط در زمان حيات عثمان به آنها كمك ميكرده است ، و اين در سه فرض نامبرده مطرح نيست » ( 1 ) .
2 - طبرى روايت مىكند : « على ( ع ) در روزهائى كه عثمان محاصره بود به طلحه گفت : ترا به خدا قسم مىدهم كه مردم را از عثمان دور كن .
گفت : نه ، به خدا اين كار را نخواهم كرد تا بنى اميه كيفر خود را باز دهند . ( 2 ) » ( 3 )
هامش
( 1 ) شرح ابن ابى الحديد 2 / 506 .
( 2 ) ظاهرا اشاره اش به پس دادن كيفر قتلى است كه بنى اميه در محاصره مرتكب گشته و يكى از محاصره كنندگان را كه از اصحاب پيامبر اكرم بوده است كشتهاند ، و محاصره كنندگان مطالبهء قصاص ميكردهاند و چون عثمان حامى قاتلان بوده او را در جريان همين قصاص و باستناد آن كشتهاند . ( فارسى )
( 3 ) تاريخ طبرى 5 / 139 - شرح ابن ابى الحديد 1 / 168 .