كشتن آن و خوردنش به هر گونه باشد حرام است و از همين روى بر كسى كه در حال احرام باشد خوردن گوشت شكار را حرام دانستهاند هر چند كسى ديگر كه در حال احرام نيست آن را براى خود شكار كرده و سر بريده باشد و نيز محرم نبايد به سر بريدن شكار پردازد هر چند كه آن شكار پيش از احرام بستن وى ملك او شده باشد و قرطبى در تفسير خود 6 / 321 مىنويسد : حرام بودن ، صفت شيئى نيست بلكه متعلق به افعال است پس مقصود از آيه : « و حرام شد بر شما شكار بيابانى » همان كار شكار است و مىخواهد محرم را از پرداختن به شكار منع كند يا مقصود از شكار ، حيوانى است كه شكار شود - از باب نامگذارى مفعول به فعل - و اين معنى روشنتر است زيرا اجماع علماء بر آن است كه كسى كه در حال احرام است جايز نيست شكارى كه به او ببخشند بپذيرد و جايز نيست كه آن را بخرد يا شكار كند يا آن را به هر صورتى كه تصور شود به ملكيت خود درآرد و در اين باره هيچ اختلافى ميان علماى مسلمين نيست زيرا هم حكم آيهء : « و حرام شد بر شما شكار بيابانى تا آن گاه كه در حال احرام باشيد » عام است و هم حديثى كه صعب پسر جثامه نقل كرده اين معنى را مىرساند .
در ص 322 نيز گويد از على و ابن عباس و ابن عمر روايت شده كه كسى كه در حال احرام است خوردن شكار در هيچ حالى بر او جايز نيست خواه به خاطر او صيد شده باشد خواه نه زيرا حكم اين آيه : « و حرام شد بر شما شكار بيابانى تا آن گاه كه در حال احرام باشيد » عام است و ابن عباس گفته : اين حكم بدون قيد است و طاوس و جابر بن زيد و ابو الشعثاء نيز چنين گفتهاند و از ثورى نيز همين نظر روايت شده و اسحاق نيز همين را گفته و استنادشان به حديث ابن جثامه است پايان
و مؤيد نظريهء امام ( ع ) و پيروانش ، احاديثى است كه سنت ثابتهء پيامبر را مىنمايد و در كتابهاى « صحيح » و « مسند » ياد شده و اين هم چند تا از آنها :
الغدير ( فارسي ) — صفحة 312
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٣١٢