غسل كنند .
سنن بيهقى 1 / 165 ، صحيح ترمذى 1 / 16 كه داورى خود را به درست بودن گزارش نيز آورده و مىنويسد : بيشتر دانشوران از ياران برانگيختهء خدا ( ص ) همين برداشت را داشتهاند .
5 - آوردهاند كه عايشه گفت : چون ختنه گاه مرد و زن به يكديگر برخورد بايد غسل كرد .
و بر بنياد يك گزارش از همو : چون مرد ميان رانها و دو كنارهء اندام نهفتهء زن جاى گرفت و آن گاه ختنه گاه مرد به ختنه گاه زن چسبيد بايد غسل كرد سنن ابن ماجه 1 / 211 ، مسند احمد 6 / 47 و 112 و 161 .
6 - عمرو پسر شعيب پسر عبد الله پسر عمرو پسر عاصى از زبان پدرش از نيايش آورده است كه پيامبر گفت : چون ختنه گاه مرد و زن به يكديگر برخورد و كلاهك نره در اندام نهفتهء زن پنهان شد بايد غسل كرد - در المدونة مىافزايد :
خواه نطفه اى از مرد بيرون بيايد ، خواه نه -
سنن ابن ماجه 1 / 212 ، المدونة الكبرى 1 / 34 ، مسند احمد 2 / 178 و چنانچه در نيل الاوطار 1 / 278 مىخوانيم ابن ابى شيبه نيز گزارش بالا را آورده است .
گويا خليفه از اين همه گزارشها به دور بوده نه آنها را شنيده و نه در مغز خود نگاهداشته يا اين كه شنيده و خواسته است - در برابر آئين نامهء بى چون و چراى پيامبر برداشتى از خود را بايسته گرداند يا اين كه او تنها روزگارى از آغاز اسلام را به ياد داشته كه دستور غسل هنوز داده نشده بود و آن چه را هم مىپنداشت در اين باره از برانگيختهء خدا شنيده براى همان روزگار بوده كه - چون او در جستجوى آموزش بر نيامده - گمان برده است كه همان دستور - براى هميشه - بايد به كار بسته شود . و به گفتگوهاى آئين شناسان گوش نداده تا بداند كه چه آئينى در اين باره گذرانده شده و خود به همين گونه مانده است ، تا چه بر كسانى كه از اين دستور آگاه بودند و چه بر ناآگاهان ، پيشوائى و فرمانروائى يافته و پايگاهش وى
الغدير ( فارسي ) — صفحة 241
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٢٤١