آميزشى روى ندهد -
و همو در اختلاف الحديث كه در كنار كتاب الام 1 / 34 چاپ شده مىنويسد : آن چه را تازيان براى جنب شمردن كسى بايسته مىدانستهاند آميزش با زن بوده است هر چند كه آب مرد نرود ، و توده همداستاناند كه آميزش ناروا - كه كيفرى را بر كسى بايسته مىگرداند - همان نزديكى با زن است گر چه نطفهء مرد بيرون نيايد و كسى كه كلاهك نرهء خود را در اندام نهفتهء زن بيگانه فرو برد سزاوار كيفر است و آن چه ، به راستى هماننده تر است اين كه : كيفر جز بر كسى كه به ناروا جنب شده روا نيست پايان
و در تفسير قرطبى 5 / 204 آمده است : جنابت همان آميزش مرد است با زن ؛ و تودهء پيروان كيش ما بر آناند كه جنب پاك نيست چه ، نطفه از وى بيرون بيايد و چه تنها ختنه گاه خود را در اندام نهفتهء زن فرو برده باشد . پايان
وانگهى ، چگونه دستور اين پرسش بر خليفه پوشيده مانده با آن كه پرسشهاى گذشتگان ، او را ورزيده گردانيده و پاسخهاى پيامبر ، وى را دانا ساخته و گفتگوهاى ياران برانگيختهء خدا - دربارهء آن چه در اين باره از او ( ص ) فرا گرفته بودند - در گوشش بود و اين هم نمونه :
1 - ابو هريره آورده است كه پيامبر گفت : چون مرد ميان رانها و دو كنارهء اندام نهفتهء زن جاى گيرد و ختنه گاه آن دو به يكديگر بچسبد بايد غسل كنند .
و بر بنياد يك گزارش : چون ميان رانها و دو كنارهء اندام نهفته اش جاى گيرد و براى فرو بردن نره به تلاش پردازد بايد غسل كنند ، چه نطفه اى از او بيرون آمده باشد و چه نه .
و بر بنياد گزارش سوم : چون ختنه گاه مرد و زن به يكديگر برخورد بايد غسل كنند چه نطفه اى از مرد بيرون آمده باشد و چه نه .
و در گزارش احمد مىخوانيم : چون ميان رانها و دو كنارهء اندام نهفته اش
الغدير ( فارسي ) — صفحة 239
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٢٣٩