در كنار الارشاد چاپ شده مىنويسند : تودهء ياران پيامبر و آيندگان ايشان گفتهاند كه اين دستور نسخ شده و خواستشان از نسخ آن است كه در آغاز كار ، اگر كسى با زن مىآميخت و نطفه اى از وى بيرون نمىآمد غسل بر گردن او نبود و سپس غسل بايسته گرديد ، و پسر عباس و جز او بر آن رفتهاند كه اين دستور ، از آغاز هم دربارهء آن نبوده تا سپس نسخ شود ، زيرا خواست پيامبر از آن سخن اين بوده كه اگر كسى خواب آميزش با زن ديد و نطفه از وى بيرون نيامد غسل بر وى نيست و اين فرمان هم بىچون و چرا سر جاى خود است پايان
آن چه نيز در گزارشهاى نخستين اين بخش ديديم كه مىرساند سرور ما فرمانرواى گروندگان على ( ع ) و ابى پسر كعب و ديگران ، در آن برداشت با عثمان همداستان بودهاند دروغى است كه بر ايشان بستهاند تا بر نادانى خليفه در پاسخ چنين پرسش آسان و ساده اى پرده بكشند زيرا در جلد ششم ص 244 از چاپ اول و ص 261 از چاپ دوم ديديم كه پيشواى ما ( ع ) در همين زمينه بر خليفهء دوم خرده گرفت و سخن او را نپذيرفت و گفت : ختنه گاه مرد كه از ختنه گاه زن گذشت بايد غسل كنند و آن گاه عمر به سوى عايشه فرستاد تا وى نيز همان سخن على ( ع ) را گفت و خليفه نيز در برابر آن سر فرود آورد و گفت به گوش من نرسد كه كسى چنان كارى كرده و سپس غسل ننموده ، و گرنه به سختى او را كيفر خواهم كرد .
آرى در همان روز ، همهء كسانى كه دستور اين زمينه را نمىدانستند از آن آگاه شدند و ناسازگارى در آن باره از ميان برخاست ، قرطبى در تفسير خود 5 / 205 مىنويسد : « گروه دانشوران - از ياران پيامبر و شاگردان آنان و آئين شناسان كشورها - بر هميناند و مىگويند تا ختنه گاه مرد با ختنه گاه زن برخورد غسل به گردن ايشان مىافتد و در اين باره ميان ياران پيامبر ناسازگارى هائى بود كه سپس به گزارش عايشه از پيامبر ( ص ) بازگشتند » آن گاه اين على ( ع ) است كه با عثمان هماهنگى نموده و دستورى ناساز با آن چه خدا
الغدير ( فارسي ) — صفحة 243
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٢٤٣