مزنى آورده كه گفت ابوبكر ( ض ) كه بر مردم برترى يافت به زيادتى روزه و نماز نبود بلكه برترى او بر ايشان بخاطر چيزى بود در دلش و هم ابو محمد ازدى در شرح مختصر صحيح بخارى - 2 / 41 ، 105 و ج 3 / 98 و ج 4 / 63 و شعرانى در يواقيت و جواهر 2 / 221 و يافعى در مرآة الجنان 1 / 68 و صفورى در نزهة المجالس 2 ص 183 گويند در حديث آمده است كه بوبكر به زيادتى روزه و نماز بر شما برترى نيافت بلكه به چيزى برترى يافت كه در سينه اش نشانه اى بر جاى نهاد .
امينى گويد : اگر داستان جگر بريان شده راست بود بايد همهء انبيا و مرسلين هم چنان خصوصيتى داشته باشند و پيش از همه شان سرور برانگيختگان محمد ( ص ) زيرا آنان خدا ترستر از بوبكر بودند و خاتم انبيا از ايشان هم خدا ترستر بود پس بايد چنان بوئى از ايشان سختتر به مشامها رسد و همه جا پراكنده شود زيرا لازمهء ترس آن است كه كسى با احاطهء علمى به عظمت و قهاريت و جبروت و ارجمندى حق ، شكوه او در دلش جايگزين شود . آنچه ما را از اين موضوع آگاه مىسازد سخن خداى تعالى است : تنها بندگان داناى خدا از او مىهراسند ( 1 ) ابن عباس گفت مقصودش آن است كه آن كسى از آفريدگان من از من مىهراسد كه جبروت و قدرت و عزت مرا شناخته باشد و هم گفتهاند : تنها كسانى از خدا مىترسند كه او را بزرگ داشته و هستى او را بهتر از ديگران شناخته و چنان كه بايد از او در بيم باشند و هر كه بهتر او را بشناسد هراس او بيشتر خواهد بود . تفسير خازن 3 / 525
و در حديث است كه : هر كدام از شما خدا را بهتر شناسد هراس او از وى بيشتر خواهد بود .
تفسير ابن جزى 3 / 158
و در خطبهء پيامبر ( ص ) آمده : به خدا من از همهء ايشان خدا را بهتر مىشناسم
هامش
( 1 ) سورهء فاطر آيهء 28 .