يكى از اين چهار راه گام نهيم :
1 - نتيجه گيرى از سخنانى كه بر زبان رانده
2 - يا از كارهائى كه در انجام آن كوشش نموده
3 - يا از آنچه خاندان و كسانش دربارهء او گزارش كردهاند زيرا اهل هر خانه به آنچه در آن است آگاه تر از ديگراناند .
4 - يا از نسبتهائى كه كسانى از پيرامونيان او درباره اش بر زبان راندهاند .
1 سخنان ابو طالب ( ع )
: اينك گوهرهائى آبدار و در رشته كشيده از سرودههاى روشن او را كه در كتابهاى حديث و سرگذشت نامهها و تواريخ آمده مىآوريم .
حاكم در مستدرك 2 / 623 با زنجيرههاى خود از ابن اسحاق آورده كه او گفت : ابوطالب ابياتى خطاب به نجاشى سرود و او را تشويق كرد كه آنان - يعنى مهاجران مسلمان به حبشه - را همسايگانى نيكو باشد و از آنان پاسدارى كند .
به اين قرار :
« نيكان مردم بدانند كه محمد ، دستيار موسى و مسيح بن مريم است .
او نيز براى ما دينى آورد مانند آنچه ايشان آوردند
پس همهء ايشان ما را به فرمان خدا راهنمائى مىكنند و از بدىها باز
مىدارند .
البته شما در كتاب خود مىخوانيد كه او گفتارى راستين دارد و سخن او
از سر نادانى نيست ( 1 )
و به راستى كه هيچ گروهى از ما به آهنگ تو پاى در راه نمىنهند مگر با
جوانمردى و بزرگوارىهائى كه از تو ديدهاند باز مىگردند . »
هامش
( 1 ) ترجمهء اين بيت پس از اصلاح متن آن با مقابلهء بحار مجلسى ج 35 ص 123 به عمل آمد و واژه مبرجم به ترجم تغيير داده شد . ( م )