شما را - اى بهترين كسانى كه آنان را آواز دهند - آوا مىدهم
اى خاندان پيامبر برگزيده و اى درفش راهنمائى !
فردا - در آنجا كه مىايستم - به سوى شما مىنگرم . ،
به خدا سوگند من فردا هراسى از آتش ندارم
زيرا شما - اى دودمان ستوده ترين پيامبران ، احمد ! - سرپرستان كاريد
و اكنون دست برداشته شما را مىخوانم
كه - اى تبار محمد ! - دست مرا بگيريد و جز شما كيست
كه در روز رستاخيز به ميانجىگرى گنهكاران برخيزد ؟ ، »
چنان كه گفتيم استاد احمد نحوى با نهادن سه نيم بيت بر سر هر بيت
از چكامهء برسى ، آنها را در سرودههاى پنج پاره اى خويش
گنجانده كه خود چكامه و افزونىها را آورديم ؛ پسر نحوى -
استادهاى در گذشته در 1235 - نيز با سرودههاى برسى كارى
همانند پدر كرده و اين هم بند نخست از فر آورد تلاشش :
‹ 20 › « هر كس فرزندان ستوده ترين پيامبران - احمد - را خشنود بدارد
رستگار است
- همان پيشوايان راستينى را كه براى رهائى به آنان خرسندى دادهايم -
‹ 21 › خنك آنكه در راهنمائى خويش از آنان وام بخواهد .
آنانند گروهى كه در چهرهء ايشان فروغ پيامگزارى مىدرخشد و
نشانههاى پيشوائى پرتو افشانى مىكند . »
و هم برسى است كه دربارهء خاندان پاك پيامبر - درودهاى خدا بر ايشان - گويد
: ‹ 22 › « بايستهها و شايستهها و داستان من شمائيد
و همهء هر چه دارم از شما است
آن گاه كه نماز مىگزارم رو به سوى شما دارم
و چون بر آستان شما مىايستم پيشوائى مىيابم