و شيران در بيشه به هراس مىافتند ،
اگر آنان نبودند نه هيچ كشتى روان مىگرديد
و نه خداوند مردمان را مىآفريد
بزرگ منشانى كه چون به ديدارشان روى به ميزبانى مىشتابند
و اگر ياد از نيكى و بخشش در ميان آفريدگان برود
درياى بخشش ايشان سرشار است و پرريزش ،
پدر آنان برادر پيامبر برگزيده - طه ( 1 ) - و جان او است
و خود نيز شاخه اى از آن درخت هستند كه در سرزمين بزرگوارىها
كاشته شده
و مادر آنان - بانوى او - فاطمهء زهراست
پدرشان سپهر سرفرازى است و مادر ؛ آفتاب
و خود اخترانىاند كه برج بزرگوارى جاى رخ نمودنشان است ،
نژادى تابناك دارند
كه با احمد - پيامبر ستوده - همچون درختى ريشه دار به همه جاى زمين
كشيده شده و از او تا دورترين جايگاهها بررفته است
از زيبائى و پرتو پاشى آستان پاك خدا ، زيبائى و پرتو پاشىشان افزايش
يافته
اى آن نژادى كه - همچون آفتاب - سپيد و درخشان است !
و اى آن بزرگىهائى كه از فراز سر اختران برتر مىرود ! ،
بزرگ منشانى كه پرورش ايشان با پاكى و پاكيزگى بوده
و از احمد - ستوده ترين پيامبران پاكدامن - گوهرى در آنان به جاى مانده
مادرشان فاطمهء زهرا است - و پدر ؛ شير خدا -
اگر سرافرازىهاى مردم را بشماريم چه كسى مانند آنان خواهد بود ؟
هامش
( 1 ) بنگريد به زيرنويس ص 50