صحيحشان و غير ايشان از پيشوايان حديث در مسانيد و مداركشان و ( 1 ) منتهى كردهاند اسناد آن را به على امير المؤمنين عليه السلام پس مردم سخن گفتهاند در آن ، برخى گفتند ( 2 ) كه تحريم متعه روز خيبر صحيح و شكى در آن نيست و ديگرى ميگويد ( 3 ) اين چيزى است كه هيچ كس از اهل تاريخ و راويان خبر آن را نميشناسد كه متعه روز خيبر حرام شده باشد و سومى ميگويد : ( 4 ) آن غلط اشتباه است و در غزوه خيبر متعه با زنها نشد ، و چهارمى ميگويد : ( 5 ) كه تاريخ در حديث جز اين نيست كه آن در نهى از گوشت خرهاى اهلى است نه در نكاح متعه و زناشوئى موقت پس بعضى از راويان خيال كرده و آن را ظرف تحريم متعه قرار دادهاند . ا ه
چگونه اين پندار غلط و خيال باطل مخفى شده بر گروه بزرگى از علماء آنان كه از ايشانست شافعى و معتقد شدهاند كه روز خيبر حرام شده چنانچه در زاد المعاد ج 1 ص 442 و چطور از ياد مثل
هامش
( 1 ) صحيح بخارى ج 8 ص 23 ، صحيح مسلم ج 1 ص 397 ، سنن ابن ماجه ج 1 ص 604 ، سنن دارمى ج 2 ص 140 صحيح ترمذى ج 1 ص 209 ، سنن نسائى ج 6 ص 126 .
( 2 ) قاضى عياض گويد : و زرقانى آن را در شرح موطاء ج 3 ص 24 ، حكايت كرده .
( 3 ) سهيلى در روض الانف ج 2 ص 238 گويد .
( 4 ) ابو عمر صاحب استيعاب گفته آن را و زرقانى در شرح مواهب ج 2 ص 239 حكايت كرده از او و در شرح موطاء ج 2 ص 24
( 5 ) ابن عيينه گويد چنانچه در سنن بيهقى ج 7 ص 201 و زاد المعاد ج 1 ص 443 .