كردهاند اختلاف بيمآور و حيرتانگيزى كه هر يك از آن مناسب با ديگرى نيست ، و خواننده راه گريزى براى او از اين خلاف و تناقض در گفتار نيست براى اختلاف آنچه را دست جعل و وضع آن را ايجاد كرده و آفريده است كه در آن از روايات بسياريست كه برابر آن .
رواياتيستكه سنّت ثابته و تاريخ صحيح آن را حفظ نموده است پس جعل و اختراع كرده هر يك از رجال و راويان سازنده و جعل كننده نسخ بحسب و خيال انديشه و سليقه خودش غافل از بافته و ساخته برادرش و براى تو است توجه و دقت بجمله اى از اين گفته ها
1 - متعه در اوّل اسلام جايز بود رسول خدا روز خيبر از آن نهى كرد .
2 - مباح نبود مگر براى ضرورت و ناچارى در اوقاتى سپس حرام شد آخر سال حجه الوداع ، حازمى گويد آن را .
3 - نيازى بناسخ نيست فقط تا سه روز مباح است پس به تمام شدن و سپرى شدن آن اباحه پايان يابد .
4 - مباح بود و در غزوه تبوك از آن نهى شد .
5 - سال اوطاس مباح شد پس از آن نهى شد .
6 - در حجه الوداع ( حج آخرين پيامبر ) مباح شد و بعد از آن نهى شد .
7 - مباح بود در سال فتح مكه از آن نهى شد .
8 - روز فتح مكه مباح شد و همانروز از آن نهى شد .
9 - هرگز حلال نشد مگر در عمرة القضا .
10 - متعه زنا و هرزگيست هرگز در اسلام مباح و روا نبوده نحاس گويد .
الغدير ( فارسي ) — صفحة 55
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٥٥