بر او آيات نازله در شراب را قرائت فرمود و او از كسانى بود كه آن را تأويل ميكرد و دست از آن بر نميداشت تا آنكه آيه منع شد و تهديد به آيه مائده نازل شد و آن آخرين سوره بود از قرآن كه نازل گرديد ( 1 ) و برخى از آن آياتى بود كه در حجة الوداع ( 2 ) نازل شد .
و در الدّر المنثور ج 2 ص 252 ، از محمد بن كعب قرظى نقل كرده كه او گويد : سوره مائده بر رسول خدا در حجة الوداع در ميان مكه و مدينه نازل شد در حالى كه آنحضرت سوار شترش بود ، و روايت نموده كه پيامبر صلَّى اللَّه عليه و آله سوره مائده را در حجة الوداع قرائت فرمود و گفت : آى مردم بدرستيكه سوره مائده آخرين سوره ايست كه نازل شده پس حلال آن را حلال و حرام آن را حرام بدانيد ، ( تفسير قرطبى ج 6 ص 31 ›
و بعد از همه اين مطالب آيا خليفه نميدانست كه شرابخوارى از بزرگترين گناهان كبيره است چنانچه خبر ميدهد از آن صحيحه حاكم از سالم بن عبد الله گويد : كه ابو بكر و عمر و عده اى از مردم نشستند بعد از رحلت پيامبر صلَّى اللَّه عليه و آله و بازگو كردند بزرگترين گناهان كبيره را پس نزد ايشان علمى و دانشى درباره آن نبود پس مرا فرستادند بسوى عبد الله بن عمر و سئوال كردم از او پس مرا خبر داد كه بزرگترين كبائر ميگسارى و شرابخوريست پس آمدم و پيش
هامش
( 1 ) مستدرك حاكم ج 2 ص 311 ، جامع ترمذى ج 2 ص 178 الدر المنثور ج 2 ص 252 ، نقل از احمد و ترمذى و حاكم ابن مردويه و بيهقى و سعيد بن منصور و ابن المنذر .
( 2 ) تفسير قرطبى ج 6 ص 30 ، ارشاد السارى ج 7 ص 95 .