و از كسانى كه بر او قرائت كردهاند عبارتند از :
11 - عماد الدين عبد اللَّه بن محمد بن مكى .
12 - الصدر الكبير عز الدين ابو على حسن بن ابى الهيجا اربلى .
13 - تاج الدين ابو الفتح بن حسين بن ابى بكر اربلى .
14 - مولى امين الدين عبد الرحمن بن على بن ابى الحسن جزرى موصلى .
15 - شيخ حسن بن اسحاق بن ابراهيم بن عباس موصلى .
در كتاب « امل الآمل » و « رياض العلماء » و « رياض الجنة » در روضهء چهارم و « روضات الجنات » و « اعلام » زركلى و « تتميم الامل » ابن ابى شبانه و « الكنى و الالقاب » و « الطليعة فى شعراء الشيعة » ذكر خير و بيان شخصيت ارجمند اربلى آمده است .
ابن فوطى در « الحوادث الجامعة » صفحهء 341 گفته است : « در سال 657 ه بهاء الدين على بن الفخر عيسى اربلى وارد بغداد شد و مقام نويسندگى را در ديوان به عهده داشت تا مرد .
و در صفحهء 480 گفته است : او در سال 693 ه در بغداد وفات كرد . و در صفحهء 278 گفته است : او در سال 678 ه توليت تعمير مسجد « معروف » را به عهده گرفت .
و در صفحهء 38 قصيده اى را كه او دربارهء مرگ خواجه نصير طوسى و ملك عز الدين عبد العزيز گفته بوده چنين آورده است : « هنگامى كه عبد العزيز بن جعفر و به دنبال او خواجه نصير طوسى مرد ، به خاطر از دست دادن اين دوستان ، گريهها كردم و رشتهء كارهايم همانند دانههاى مرواريد كه نخ آنها پاره شده باشد ، از هم گسست و پراكنده شد ، و تمام وجودم را غم و اندوه فرا گرفت و گفتم : عزادار و صبور باش كه آخر از پس امروز فردائى هست » .
و در صفحهء 366 گفته است : در بيستم جمادى الآخر « علاء الدين » صاحب ديوان ، مىرفت براى نماز جمعه وقتى كه به در مسجد كه در محل آبخور سوزنكاران واقع بوده رسيد ، مردى با كارد به او حمله كرد و چند ضربه بر او وارد كرد ، همهء محافظان او ، از ترس فرار كردند و ضارب نيز پا به فرار گذاشت ، مرد حمالى كه در
الغدير ( فارسي ) — صفحة 348
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٣٤٨