و كرامت قائليم ، بلكه صدور كرامت و معجزه از ضروريات مقام آنان است .
قصههاى عامه در مورد طى الارض !
جاى بسى شگفتى است : گروهى در اثر اعمال زشتى كه مرتكب شدهاند ، روى دلشان را زنگار گرفته ، چنين كرامتى را از مولايمان على عليه السلام انكار مىكنند در صورتى كه همانها نظير چنان كرامت را دربارهء كسانى كه بدون شك از او پستترند بدون كوچكترين انكار قبول دارند ! !
و ما به برخى از آن موارد ذيلا اشاره مىكنيم :
1 - « حافظ ابن عساكر » در تاريخش جلد 4 صفحهء 33 از « سرى ابن يحيى » نقل مىكند كه او گفته است : « حبيب ابن محمد عجمى بصرى » در روز ترويه در بصره و در روز عرفه در عرفات ديده مىشده !
2 - حافظ ابن كثير در تاريخش جلد 13 صفحهء 94 آورده است : گفتهاند :
شيخ عبد اللَّه يونينى متوفى در سنهء 617 ه در بعضى از سالها از طريق هوا ( طى الارض ) به مكه مىرفته و عمل حج انجام مىداده است .
نظير اين عمل از گروه زيادى از زاهدان و بندگان صالح سر زده است كه متأسفانه از بزرگان دانشمندان در اين زمينه چيزى به ما نرسيده و نخستين فردى كه چنين كرامتى از او نقل شده « حبيب عجمى » است كه از اصحاب حسن بصرى بوده است و بعد از او از ديگر شايستگان نيز نظير چنين عملى نقل شده است .
3 - احمد ابن محمد ابو بكر غسانى صيداوى ، متوفى در سال 371 ه عادتش اين بوده كه بعد از نماز عصر تا پيش از نماز مغرب مىخوابيد . اتفاقا روزى مردى براى ديدارش بعد از عصر پيش او مىرود ، و او بدون توجه آنقدر با آن مرد صحبت مىكند كه از خواب بعد از عصر مىماند . هنگامى كه آن مرد ميرود خادمش مىپرسد : او كى بوده است ؟ احمد در جواب مىگويد : او مردى است كه « ابدال » را مىشناسد و هر سال يك بار به ديدنم مىآيد .
خادم مىگويد : همواره مترصد فرا رسيدن اين وقت و آمدنش بودم تا