به « ابن الست » شارح « العزية » واقع شده است و آن اين است كه : تمام كتابهايش از منزل او ربوده شد ، متحير ماند و غمش فراوان گرديد ، آمد كنار روضهء مباركهء ولى نعمت ما ، امام حسين عليه السلام در حالى كه اشعارى مىخواند و در آن از حضرتش دربارهء كتابهايش يارى مىطلبيد .
او بعد از زيارت به خانه اش مراجعت كرد ديد كتابهايش بدون هيچ نقصى در محلش موجود است و ترجمهء آن اشعار چنين است :
« آيا به كسى كه به شما پناه برد آزارى خواهد رسيد ؟ و يا از ستم شكايت خواهد كرد ، در صورتى كه شما سرورانش هستيد ؟ بعيد است كسى كه به شما منسوب باشد مردود گردد و يا دشمنانش خوشحال گردند .
براى شما از روز « الست » سيادت بود و براى شما كمربند عزت است كه سراپاى وجودتان را احاطه كرده است :
آيا در اين جا براى پيامبر اكرم درى غير از شما كه ريحانهء او هستيد وجود دارد ؟
نابود باد چشمى كه نبيند مشهدى را كه حسين را در برگرفته است ، پس ملازم روضهء مباركه باش و در برگير سبط محمد را كه اميدوارى قصد او نكرد كه حاجتش برآورده نشده باشد .
خداوند ما را از فيض امدادش مدد كند و از فيض قربش و بوسيدن اعتابش بهره مند فرمايد » .
و از ديگران در اين باره ، چنين آورده است :
« منزلى كه خداوند چنان آن را رفيع قرار داده كه ماه شب چهارده از ديدنش مخفى مىگردد .
مخصوص او كرد خداى ما به آنچه كه خواست در زمين ، بلند مرتبه است كسى كه در آسمان خدا است ، مصون و سنگين و مورد حمايت قرار داد او را و بازداشت و با لطف و رضايش او را پوشانيد .
الغدير ( فارسي ) — صفحة 318
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٣١٨