مقامات هستيد ! شما پناهگاههايم هستيد و قلبم در گرو شما است .
و حق شما اين است كه من علاقمند به شما باشم علاقه اى كه هرگز گسسته نشود .
در اعتاب مقدستان متحير ايستادهام و كسى كه در شما متحير باشد ، ملامت ندارد .
اى سبط طه ! اى حسين ! بر ضريح مطهرت از من سلام باد .
مشهد عاليت براى ما ، كعبه اى است كه دور آن طواف مىكنيم و آن را مىبوسيم .
بيت جديدى كه در آن هدايت حلول كرده و همانند بيت عتيق شده است .
جانم فدايت اى ضريحى كه حسين ، امام همام را در برگرفته اى .
من به آن عزت و عظمت و حشمتى كه در اندرونت قرار دارد ، توسل مىجويم .
اى زيارت كننده فرصت را در اينجا غنيمت شمار ، پس چه مقدار براى كسى كه سعى به سوى آن كرده غنيمت است ؟
هنگامى كه زيارتش مىكنى دل باز مىشود و غمهاى بزرگ از آن دور مىگردد .
چقدر نور و رونق در آن است ؟ گويا كه روضهء مباركهء خير الانام است .
و حمزاوى عدوى ، متوفى در سال 1303 ه در « مشارق الانوار » صفحهء 92 بعد از گفتارى طولانى پيرامون مشهد ، امام حسين عليه السلام ، گفته است : « بدان كه زياد زيارت كردن اين مشهد شريف و بدان وسيله به خدا توسل جستن بسيار شايسته است .
و آنچه كه از او در زمان حياتش درخواست مىشد ، بعد از مرگ نيز درخواست شود ، زيرا او وسيلهء رفع گرفتارىها است ، پس با زيارتش گرهها گشوده مىشود و انسان دل مرده با توسل به او و انوارش به خدا و اصل مىگردد .
و از اين قبيل است آنچه كه براى آقايم عارف ربانى محمد شلبى مشهور
الغدير ( فارسي ) — صفحة 317
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٣١٧