بفرستد و براى اصحاب و تابعانش طلب خشنودى و ترحم كند ، پس از آن وسيلهء آنها به خدا در مورد قضاء حوائج و آمرزش گناهانش توسل جويد ، و بداند كه خواسته هايش برآورده خواهد شد چون آنان در گشودهء خدايند و سنت خدا بر اين جارى شده كه حوائج را به دست آنان و به وسيلهء آنان برآورد .
و هر كس از وصول به قبور آنان ، عاجز باشد مىتواند از دور بر آنها سلام فرستاده و نيازمندىهايش را از قبيل : بخشش گناهان ، پوشش عيوب و برآوردن حاجاتش را ذكر كند ، زيرا آنان بزرگوار و كريمند و هيچ گاه كريمان كسانى را كه از آنها سؤال كنند و توسل جويند و سويشان روند و پناه برند محروم نخواهند كرد . و اين در مورد زيارت و توسل به همهء پيامبران است .
آنگاه فرموده است : و اما در مورد زيارت آقاى اولين و آخرين پيامبر عزيز ما صلوات اللَّه و سلامه عليه آنچه كه دربارهء ديگر پيامبران گفتيم بايد خيلى بيشتر رعايت گردد ، يعنى با ادب و احترام و خضوع و خشوع بيشتر باشد ، زيرا او شفيعى است كه شفاعتش رد نمىشود و كسى كه رو سوى او كند و به بارگاه او نازل شود و از او كمك بگيرد و به او پناه برد ، محروم نمىگردد ، زيرا او قطب دائرهء كمال و عروس آفرينش است .
تا اينكه مىگويد : كسى كه به او توسل جويد و يا از او كمك بخواهد و يا حوائجش را از او طلب كند ، همانطور كه تجربه نشان داده محروم نخواهد شد ، در صورتى كه آداب كلى زيارت در مورد او به نحو احسن رعايت گردد و لذا علماء ما - كه رحمت خدا بر آنها باد - گفتهاند : شخص زائر بايد توجه داشته باشد كه در برابر رسول خدا همانند دوران حياتش قرار دارد ، زيرا فرقى ميان حيات و ممات او نيست يعنى : همانطور كه در زمان حياتش امتش را مىديده و از حال و نيات و مقاصدشان آگاه بوده در زمان مماتش نيز چنان است .
تا اينكه مىگويد : « توسل به رسول خدا محل پائين گذاشتن بارهاى سنگين و ريزش گناهان و خطاها است ، زيرا كه بركت شفاعت آن حضرت و
الغدير ( فارسي ) — صفحة 195
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص١٩٥