اللدنية » .
6 - عجلونى ، در سال 1162 ه در « كشف الخفاء » جلد 3 صفحهء 278 .
11
از ابن عباس به طور رفع آمده است : « كسى كه بعد از مرگم زيارتم كند همانند آن است كه در زمان حياتم زيارتم كند و كسى كه به خاطر زيارتم پيش قبرم بيايد ، منهم در قيامت گواه و يا شفيعش خواهم بود » ( 1 ) .
حافظ ابو جعفر عقيلى ، متوفى در سال 322 ه در كتاب « الضعفاء » در شرح حال فضالة بن سعيد مازنى آورده است . و حافظ ابن عساكر ، متوفى در سال 571 ه در « شفاء السقام » صفحهء 21 آورده و در « وفاء الوفاء » جلد 2 صفحهء 401 و « نيل الاوطار » شوكانى جلد 4 صفحهء 325 - 326 نيز آمده است .
12
از على امير المؤمنين عليه السلام به طور مرفوع و غير مرفوع آمده است : « هر كس قبرم را بعد از مرگم زيارت كند ، گويا كه در حياتم زيارتم كرده ، و هر كس قبرم را زيارت نكند به من جفا كرده است » ( 2 ) .
اين روايت را گروه زير نقل كردهاند :
1 - ابو الحسين يحيى ابن الحسن بن جعفر حسنى ، در كتابش « اخبار المدينه » .
2 - ابو سعيد عبد الملك بن محمد نيشابورى خركوشى ، متوفى در سال 406 ه در « شرف المصطفى » .
3 - حافظ ابن عساكر ، متوفى در سال 571 ه .
4 - حافظ ابو عبد اللَّه ابن نجار ، متوفى در سال 643 ه در كتاب « الدرة الثمينة » .
5 - حافظ عبد المؤمن دمياطى ، متوفى در سال 705 ه .
هامش
( 1 ) من زارنى فى مماتى كان كمن زارنى فى حياتى و من زارنى حتى ينتهى الى قبرى كنت له يوم القيامة شهيدا . او قال شفيعا .
( 2 ) من زار قبرى بعد مماتى فكأنما زارنى فى حياتى و من لم يزر قبرى فقد جفانى .