6 - تقى الدين سبكى ، متوفى در سال 756 ه در « شفاء السقام » صفحهء 29 .
7 - شيخ شعيب حريفيش ، متوفى در سال 801 ه در « الروض الفائق » جلد 2 صفحهء 137 .
8 - سيد نور الدين سمهودى ، متوفى در سال 911 ه در « وفاء الوفاء » جلد 2 صفحهء 401 .
9 - زين الدين عبد الرؤوف مناوى ، متوفى در سال 1031 ه در « كنوز الحقايق » صفحهء 141 .
13
از بكر بن عبد اللَّه به طور مرفوع آمده است : « كسى كه به مدينه براى زيارتم بيايد روز قيامت شفاعتم برايش واجب خواهد بود . و كسى كه در يكى از دو حرم بميرد ، در امن برانگيخته خواهد شد » ( 1 ) .
ابو الحسين يحيى بن حسن حسينى ، در كتابش « اخبار المدينة » اين روايت را آورده ، چنان كه در « شفاء السقام » سبكى صفحهء 30 و « وفاء الوفاء » سمهودى جلد 2 صفحهء 402 نيز آمده است .
14
از عبد اللَّه بن عمر به طور مرفوع آمده است : « هر كس بعد از مرگم زيارتم كند مثل اين است كه در حياتم زيارتم كرده است » ( 2 ) .
اين روايت را نيز افراد زير آوردهاند :
1 - حافظ سعيد بن منصور نسائى ابو عثمان خراسانى ، متوفى در سال 227 ه .
2 - حافظ ابو القاسم طبرانى ، متوفى در سال 260 ه .
3 - حافظ ابو احمد ابن عدى ، متوفى در سال 365 ه .
4 - حافظ ابو الشيخ انصارى ، متوفى در سال 369 ه .
هامش
( 1 ) من اتى المدينة زائرا لى وجبت له شفاعتى يوم القيامة و من مات فى احد الحرمين بعث آمنا .
( 2 ) من زارنى بعد موتى فكأنما زارنى فى حياتى .