5 - حافظ ابو الحسن دار قطنى ، متوفى در سال 385 ه .
6 - حافظ ابو بكر بيهقى ، متوفى در سال 458 ه .
7 - قاضى عياض مالكى ، متوفى در سال 544 ه .
8 - قاضى القضاة خفاجى حنفى ، متوفى در سال 1069 ه در « شرح الشفاء » جلد 3 صفحهء 565 آن را از بيهقى و دار قطنى و طبرانى و ابن منصور نقل كرده است .
9 - زين الدين عبد الرؤف مناوى ، متوفى در سال 1031 ه در « كنوز الحقايق » 141 بالفظ : « كسى كه قبرم را بعد از مرگم زيارت كند » آورده است .
10 - عجلونى ، متوفى در سال 1162 ه در « كشف الخفاء » جلد 2 صفحهء 251 از ابى الشيخ و طبرانى و ابن عدى و بيهقى نقل كرده است .
15
از ابن عباس به طور مرفوع آمده است : « كسى كه قصد مكه كند آنگاه مرا در مسجدم قصد كند برايش دو حج مقبول نوشته مىشود » ( 1 )
فردوس ، در مسندش ، اين حديث را آورده ، چنان كه در « وفاء الوفاء » جلد 2 صفحهء 401 و « نيل الاوطار » جلد 4 صفحهء 326 نيز آمده است .
16
از مردى از آل خطاب به طور مرفوع آمده است : « كسى كه از روى قصد مرا زيارت كند روز قيامت در جوارم خواهد بود و كسى كه در يكى از دو حرم بميرد خداوند او را در زمرهء افرادى كه در امنيت هستند محشور خواهد كرد » ( 2 )
و « شحامى » اضافه كرده : « كسى كه ساكن مدينه شود و با بلايش بسازد روز قيامت گواه و شفيعش خواهم بود » .
راويان زير اين حديث را نقل كردهاند :
هامش
( 1 ) من حج الى مكة ثم قصدنى فى مسجدى كتبت له حجتان مبرورتان .
( 2 ) من زارنى متعمدا كان فى جوارى يوم القيامة و من مات فى احد الحرمين بعثه اللَّه فى الآمنين ( من الآمنين ) .