1 - حافظ ابو جعفر عقيلى ، متوفى در سال 322 ه .
2 - حافظ ابو الحسن دار قطنى ، متوفى در سال 385 ه .
3 - حافظ ابو عبد اللَّه الحاكم ، متوفى در سال 405 ه .
4 - حافظ ابو بكر بيهقى ، متوفى در سال 458 ه در « شعب الايمان » .
5 - حافظ ابن عساكر دمشقى ، متوفى در سال 571 ه .
6 - حافظ ابو محمد عبد المؤمن دمياطى ، متوفى در سال 705 ه اين حديث را از حافظان فوق نقل كرده است .
7 - ولى الدين خطيب عمرى تبريزى در « مشكاة المصابيح » كه در سال 737 ه تأليف شده است در باب حرم مدينه در فصل سوم آورده است .
8 - تقى الدين سبكى ، متوفى در سال 756 ه در « شفاء السقام » صفحهء 24 . و گفته است : اين روايت ، مرسل و خوب است و از او روايت كرده :
9 - سيد نور الدين سمهودى ، « وفاء الوفاء » جلد 2 صفحهء 39 .
17
از عبد اللَّه بن عمر به طور مرفوع آمده است : « هر كس مرا در مدينه زيارت كند گواه و شفيعش خواهم بود » ( 1 )
حافظ دار قطنى ، با اسنادش آن را در « السنن » آورده چنان كه در « وفاء الوفاء » جلد 2 صفحهء 398 نيز آمده است .
18
از رسول خدا روايت شده كه فرموده است : « كسى كه گشايشى در كارش باشد و مسافرتى به سوى من نكند به من جفا كرده است » ( 2 ) .
اين حديث را ابن فرحون ، در مناسكش و غزالى ، در « الاحياء » جلد 1 صفحهء 246 و قسطلانى در « المواهب اللدنية » و عجلونى در « كشف الخفاء » جلد 2 صفحهء 278 آوردهاند .
هامش
( 1 ) من زارنى الى المدينة كنت له شهيدا و شفيعا .
( 2 ) من وجد سعة و لم يفد ( بغد ) الى فقد جفانى .