تا آنكه شر و فتنه سنگينيش را آشكار كرد ، و روزگار ، فرزندان جهالتش را پديد آورد و دستهاى هوى و هوس آنها را تربيت كرد و مادران گمراهى به آنان شير دادند و مردان فاسد با آنان رفاقت نمودند و آنان در ميان مردم ، همانند بشر جلوه كردند در صورتى كه طينت آنان ضلالت و گمراهى بود . در نتيجه ، در همه جا نفوذ كرده گمراه شده و گمراه نموده و از طريق گمراهى پيروى كرده ، ديگران را از راه خدا باز داشتند .
و از اين گروه است « قصيمى » مؤلف كتاب « الصراع » كه راه ابن تيميه را پيموده و روش او را اتخاذ كرد و پيروى از هواى او نمود ، بالنتيجه در قرن بيستم همانند استادش دروغ و راستى را بهم بافته فحش و ناسزاهائى گفته مخالفاتش را متهم به كفر و ارتداد كرده ، همهء ناسزاها و فحشها را نثار آنان نموده است و به مردم اعلام كرد كه ، اين اعمال يعنى : زيارت و دعا و نماز نزد قبور و تبرك و توسل و استشفاع به آن ، همه از آفات شيعه است و آنان با اين اعمالشان ملعون و خارج از ريسمان اسلامند ! !
او در اين زمينه ، داد سخن داده و با زبان تند و فحش و ناسزا كه از ادب مناظره و بحث بيرون است به شيعه حمله كرده است .
او در كتاب « الصراع » جلد 1 صفحهء 54 گفته است : « و با اين غلوى كه از طائفهء شيعه دربارهء پيشوايانشان ديدى و با اين خدائى كه از شيعيان دربارهء على و فرزندانش شنيدى ، آنان قبور و صاحبان آن را عبادت كرده و براى آنان قبه و بارگاه ساختهاند و از راه دور و نزديك ، هموار و ناهموار به زيارت آنان رفته ، نذرها و هدايا و قربانىها بر ايشان تقديم مىكنند و روى آن خون و اشك مىريزند و آنچنان نسبت به آن اظهار اخلاص مىكنند كه براى خدا چنان خضوع و خشوعى ابراز نمىنمايند » ! !
او در جلد 1 صفحهء 178 از همان كتاب گفته است : « كارهاى مشروع از قبيل : درود و تحيت بر پيامبر اكرم ، فرقى در آن ، ميان دور و نزديك نيست ، زيرا اين
الغدير ( فارسي ) — صفحة 163
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص١٦٣