بيهوده اى است ؟ !
آيا در ميان تمام ملل ، اين رسم رواج ندارد كه زيارت بزرگانشان را محترم مىدارند و آن را براى زائر افتخار مىدانند و به اين كار ابراز علاقه مىكنند ؟ !
سيرهء تمام عقلاء عالم از هر ملت و مذهبى ، بر اين جارى بوده و در تمام ادوار تاريخ بشريت ، بر اين اصل اتفاق داشته تا جائى كه همواره ارزش بزرگان دين را با زيارت كردن و تبرك جستن ديگران به آنان اندازه گيرى مىنمودند .
ابو حاتم مىگويد : « ابو مسهر عبد الاعلى دمشقى غسانى ، متوفى در سال 218 ه وقتى كه به سوى مسجد مىرفت مردم پشت سر هم صف كشيده بر او سلام كرده دستش را مىبوسيدند » ( 1 ) ،
ابو سعد مىگويد : « ابو القاسم سعد بن على شيخ الحرم زنجانى ، متوفى در سال 471 ه هنگامى كه به سوى حرم مىرفت مردم محل طواف را برايش خالى مىكردند و دستش را بيشتر از حجر الاسود مىبوسيدند » ( 2 )
ابن كثير در تاريخش جلد 12 صفحهء 120 مىگويد : « مردم به او تبرك مىجستند و دستش را بيش از حجر الاسود مىبوسيدند .
ابو اسحاق ابراهيم بن على شيرازى ، متوفى در سال 476 ه هر گاه از محلى مىگذشت مردم با زن و بچه شان به استقبالش مىرفتند و با بوسيدن و دست زدن به ركابش و چه بسا برداشتن خاك زير پاى استرش ، به آن تبرك مىجستند و هنگامى كه به ساوه رسيد مردم به استقبالش شتافتند و عزيزترين اشيائشان را نثار مقدمش نمودند ( 3 ) .
شريف ابو جعفر حنبلى ، متوفى در سال 476 ه فقهاء و ديگران بر او وارد
هامش
( 1 ) تاريخ خطيب بغدادى جلد 11 صفحهء 37 .
( 2 ) تذكرة الحفاظ ذهبى جلد 3 صفحهء 346 - صفة الصفوة ابن جوزى جلد 3 صفحهء 151 .
( 3 ) البداية و النهاية ابن كثير جلد 12 صفحهء 123 - شذرات الذهب جلد 3 صفحهء 350 .