مىشدند دست و سرش را مىبوسيدند ( 1 ) .
حافظ ابو محمد عبد الغنى مقدسى حنبلى ، متوفى در سال 600 ه هنگامى كه در مصر روز جمعه به سوى مسجد مىرفت ، در اثر كثرت ازدحام قدرت بر راه رفتن نداشت و مردم به او تبرك مىجستند و دورش جمع مىشدند ( 2 ) .
ابو بكر عبد الكريم بن عبد اللَّه حنبلى ، متوفى در سال 635 ه دور از مردم در قريه اش مىزيست و مردم براى زيارت و تبرك جستن به او پيشش مىرفتند ( 3 ) .
حافظ ابو عبد اللَّه محمد بن ابى الحسين يونينى ، حنبلى ، متوفى در سال 658 ه از لحاظ احترام و مورد علاقه بودن طورى بوده كه هيچ كس چنان احترامى را نداشته ، تا جائى كه پادشاهان دستش را مىبوسيدند و كفشش را جفت مىكردند ( 4 ) .
الجزرى محمد بن محمد ، كه در سال 832 ه در شيراز فوت كرد در تشييع جنازه و بوسيدن و لمس كردن آن به عنوان تبرك اشراف و خواص و عوام بر يكديگر سبقت مىگرفتند و چنانچه كسى نمىتوانست به آن دست يابد كسى كه به آن تبرك جسته بود متبرك مىشد ( 5 ) .
مردم دمشق نسبت به شيخ مسعود بن عبد اللَّه ، مغربى ، متوفى در سال 985 ه اعتقاد عجيبى داشتند و لذا به او تبرك مىجستند و دستهايش را مىبوسيدند .
النجم الغزى مىگويد : او برايم دعا كرد و دست بر سرم كشيد و هم اكنون بركت دعايش را در خود مىيابم « ( 6 ) .
هامش
( 1 ) البداية و النهاية جلد 12 صفحهء 119 .
( 2 ) شذرات الذهب جلد 4 صفحهء 346 .
( 3 ) شذرات الذهب جلد 5 صفحهء 171 .
( 4 ) شذرات الذهب جلد 5 صفحهء 296 .
( 5 ) مفتاح السعادة جلد 1 صفحهء 394 .
( 6 ) شذرات الذهب جلد 8 صفحهء 409 .