كه سابق بر اين بر در مساجد مىنوشتيم . خليفه قائم به امر اللَّه . ابو تمام نقيب عباسيين را با عدنان ( 1 ) فرزند رضى نقيب علويين مأمور نمود تا حقيقت مكشوف شود ، پس از وارسى در پاسخ خليفه نوشتند كه سخن اهل كرخ درست است ، و از عادت ديرين خود فراتر ننوشتهاند ، خليفه دستور داد و نيز كارگزاران الملك الرحيم ( 2 ) كه دست از قتال بدارند ، ولى فرمان نبردند .
ضمنا ابن مذهب قاضى و زهيرى و غير اين دو از حنبليان كه اصحاب عبد الصمد بودند ، مردم عامه را به آشوب و فتنه برانگيختند ، نواب و كارگزاران الملك الرحيم هم ، بخاطر خشم و كينى كه از رئيس الرؤساء ( 3 ) حامى حنبليان داشتند ، مانع آشوب و بلوا نشدند .
از طرف ديگر ، اهل سنت مانع شدند كه شيعيان كرخ از آب دجله استفاده كنند ، با آنكه نهر عيسى بخاطر شكستن سد بىآب بود ، در نتيجه كار بر شيعيان دشوار شد ، جماعتى همت كردند و مشكهاى فراوانى از آب دجله حمل كرده در بشكهها ريختند . بعد گلاب بر آن پاشيده فرياد زدند : سبيل اللَّه سبيل . سنيان از اين كار برفروختند و رئيس الرؤساء بر شيعيان سخت گرفت تا كلمهء « خير البشر بهترين جهانيان » را محو كرده بجاى آن « عليهما السلام » نوشتند ، باز هم سنيان قانع
هامش
( 1 ) شريف ، عدنان ، فرزند شريف رضى صاحب نهج البلاغه است كه شرح او در ج 7 ص 289 ترجمهء آن گذشت . شريف عدنان ، بعد از وفات عمويش شريف مرتضى كه شرح حالش در همين جلد گذشت ، به نقابت علويين رسيد و تا سال وفاتش 449 بنقابت باقى بود .
( 2 ) از فرزندان عضد الدولهء ديلمى است كه از طرف خليفه منشور امارت عراق و خوزستان و بصره داشت . ( مترجم ) .
( 3 ) ابو القاسم ، ابن مسلمة على بن حسن بن احمد وزير قائم بامر اللَّه ، 12 سال و يك ماه وزارت داشت ، بسا سيرى در سال 450 ، او را كشت .
ابن اثير گويد ، ج 12 / 68 : رافضيان را سخت آزار مىداد ، ملتزم كرد كه « حى على خير العمل » را در اذان ترك گويند ، و در اذان صبح بعد از حى على الفلاح « الصلاة خير من النوم » گويند . و كتيبههاى « محمد و على خير البشر » را از مساجد محو سازند ، و همو دستور داد كه ابو عبد اللَّه ابن جلاب شيخ شيعيان را كه متظاهر به تشيع بود ، در مقابل دكانش كشتند ، ابو جعفر طوسى گريخت ، اما خانه اش را بيغما بردند