قربانيان معركه همانها بودند .
- هر روز ، باران رحمت ، چون سيل ريزان باد چه صبحگاهان و چه عصرگاه .
- بر مزاريكه غريب خاندان رسول در آن آرميده و اعضايش چاك چاك است .
- حاميانش خوار ماندند و ياورانش كم شمار ، و دشمن كينه ورش به منتهاى آرزو رسيد .
- پردگيانش را در پس محمل چنان دواندند كه حتى شتران خسته و وامانده شدند .
- با تهديد آنانرا از نوحه و زارى بر قربانيان خود منع مىكردند ، ولى فرشتگان عالم بالا نوحه گر بودند .
- مصيبت بر جدش و پدرش تازه شد ، موقعى كه با فرياد و صيحه استغاثه ميكردند .
- اگر خدا نميخواست كه آنان قربانى و شهيد شوند ، عرصه را بر دشمنانشان تنگ مىساخت .
- او همان خدائى است كه قوم ثمود را ريشه كن ساخت ، هنگاميكه ناقهء او را پى كردند و صالح به دو شكايت برد .
- اى گروه سرگشته و گمراه كه در رسوائى غوطه وريد .
- به خداى خود خيانت كرديد كه رسول ناصح او را آزار كرديد .
- چهرهء كسى را به خاك كشيديد كه قبل از پيامبر جبريل بر آن بوسه نهاد .
- در مسئوليت به پيشگاه عدالت حق ، همه تان يكسانيد :
- آنكس كه او را خوار گذاشته يارى نكرد ، يا كسى كه بدست خود او را قربان كرد .
- بر آنكسى كه حق آنانرا پايمال نمود ، لعنت خدا باد در صبحگاه و شبانگاه .
- حق او را نشناختيد با اينكه كعبه و ريگزار مكه حق او را مىشناسند .
- اگر در نداى غربت و استغاثهء آنان گوشها را به كرى زديد ، به كيفر اين عمل روزى گرفتار شويد كه هيچ كس ، به فرياد شما نخواهد رسيد .
الغدير ( فارسي ) — صفحة 45
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٤٥