تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الغدير ( فارسي ) — صفحة 35

مساهمون:

ص٣٥
- تو كوشش كن بهره ات از نفع بيشتر و از ضرر اندك باشد . - تلخى انديشه و سخن حق را به خوبى تحمل كن و آگاه باش كه تلخى هوسرانى و خودسرى از آن بيشتر است . - جان خود را در كاردانى و تدبير امور ، ورزيده ساز ، و مگذار بدون مطالعه و پيشبينى وارد عمل شود . چه تدبير و كاردانى با فضيلت و افتخار همراه است . - نفس خود را در هر چه خواهد و جويد ، فرمان مبر ، چه بايد از قهر تو حساب برد . - نفس آدمى ، بالطبع از نيكيها كناره مىگيرد و بسوى بدى مىشتابد كه فريبنده است . ، و نيز اين شعر او : - در شگفتم از آن كه ، دولتى دارد و خدايش از نگونسار شدن در طلب معاش محفوظ داشته . - چرا اوقات خود را به دو بخش تقسيم نميكند : نصيب مادى و بهرهء معنوى . - موقعى كه از عيش و لذت فارغ شد ، به تاريخ و اشعار و نويسندگى رو آورد . - گاهى بكوشد و گاه براحت گذراند ، و چون شب پردهء تاريكى آويخت بپاخيزد . - در روشنائى روز از دنيا بهره مند شود ، و در شب تاريك به حقوق الهى قيام گيرد . - اين تقسيم بندى سهل است ، اگر پند پذيرى باشد به سعادت و راه صواب موفق مىشود . ، و از سخنان گهر بارش در تحليل « رضاى از نفس » و آنچه مايهء سركشى و عناد و بىتوجهى او بآداب و اخلاق مىشود ، اين شعر اوست : - هيچگاه از خودم خوشنود نشده‌ام كه به به نفس من خرم و شادان است بلكه يك جوانمرد ، موقعى از خودش خوشنود است كه نفس را بخشم آورده باشد . - اگر من از نفس خودم خشنود مىشدم ، بىگمان در تحصيل آداب و اخلاق گامهاى من كوتاه تر بود .