تكليف بر او روا نبود و رسول خدا ( ص ) كودكان را ما فوق طاقتشان بر اسلام دعوت كرده است .
آيا اگر آنان لحظهء پس از دعوت پيامبر ( ص ) مرتد گردند ، ارتدادشان بىاشكال است و پيامبر ( ص ) نمىتواند جلو آنها را بگيرد ؟ آيا اين امر در نظر شما جائز است كه به رسول خدا ( ص ) نسبت دهيد ؟
اسحاق : پناه به خدا مىبرم . . . تا پايان حديث ( عقد الفريد 3 / 43 )
ابو جعفر اسكافى معتزلى متوفى 240 ه در رساله اش گويد :
مردم عموما افتخار على ( ع ) را در پيشى جستن در قبول اسلام ، و اينكه پيامبر روز دوشنبه اى كه اظهار نبوت كرد ، روز سه شنبه اش على ( ع ) اسلام آورد ، را روايت كردهاند .
و نيز اين سخن كه على ( ع ) گويد : هفت سال قبل از ديگران نماز گزاردهام ، و اين سخن كه پيوسته مىگفت : من اولين مسلمانم ، و بدان افتخار مىكرد و دوستان و مداحانش و همچنين شيعيانش چه در زمان او و چه بعد از وفات او ، اين امتياز او را متذكر شدهاند و در نقل آن ، اتفاق دارند ، اين امر از هر مشهورى مشهورتر است ، و ما گوشه هائى از اين داستان را در پيش متذكر شديم . ما در گذشته تابحال نديدهايم كسى اسلام آوردن على ( ع ) را امرى كوچك شمارد و نسبت به آن بىتوجهى كند يا بگويد اسلامش كودكانه و كارى متناسب با كار بچهها بوده است .
اين امر جاى شگفتى است كه شخصيتهائى مانند عباس و حمزه منتظر بمانند تا ابو طالب در اين امر نظر دهد ، و آنها از اظهار نظرش ، از اسلام برگردند ، ولى على ( ع ) فرزند ابو طالب بدون بيم و اميد . نه كمى جمعيت او را هراساند و نه از خوارى در برابر جمع مىترسيد ، بدون اينكه پايان كار را بداند ، با پدرش مخالفت كرده ، اسلام آورد . چگونه جاحظ و طرفداران عثمان منكر اين واقعيتاند كه رسول خدا ( ص ) او را به اسلام فرا خوانده و تصديق رسالتش را از او خواسته است ؟ !
الغدير ( فارسي ) — صفحة 52
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٥٢