يا از دست او از حوض كوثر آب بنوشيد و حال آنكه حسين را به خونش آب داديد ؟ !
خوشا به حال كسى كه روز تشنگىاش ، او را ملاقات كند و در زندگى كارى كرده باشد كه سيرابش نمايد .
پيش از من در شعر گوينده اى گفته بود : واى به كسى كه شفيعانش فرداى محشر دشمنانش باشند .
آيا روز واقعهء كساء را فراموش كرديد و ندانستيد او يكى از اصحاب كساء است ؟
بار پروردگارا من به هدايت آنان ، راه يافتهام و روز هدايت به راه ديگران نروم .
من هميشه دوستدار كسى هستم كه پيامبر و آلش او را دوستدارند و هر كه را آنان بد شمرند ، بد مىدانم .
و سخنى گويم كه نشان بصيرت كسى است كه آن را بايد بگويد يا روايت كند .
سخن من ، شعرى است كه شنوندگان در طول روزگار ، پيوسته از آن هدايت يابند .
اين سخن ، راويان را به حفظش ترغيب كند ، و حسن روايتش ، معنى آن را جالب جلوه دهد .
الغدير ( فارسي ) — صفحة 301
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٣٠١