حاكم ، ابو نعيم ، طبرانى ، بيهقى ، عدنى ، بزّار ، عقيلى ، محاملى ، حاكمى ابن عساكر ، كنجى ، محب الدين ، حمّويى ، قرشى ، ايجى ، ابن ابى الحديد ، هيثمى ، سيوطى ، متّقى هندى ، صفورى ، و متن حديث نزد آنان چنين است :
« پس از من به زودى آزمايشى پديد آيد وقتى چنين شد از على بن ابى طالب دست مداريد او اول كسى است كه روز قيامت با من مصافحه خواهد كرد ، او صديق اكبر ، و فاروق بين حق و باطل اين امت است ، او امير مؤمنان است ، و مال امير منافقان » .
شما بعد از اينها همه ، ارزش گفتار و نسبتهاى دروغين ابن تيميه را كه گويد :
« هيچكدام از دو حديث در كتب علمى مورد اعتماد نيست ، و هيچكدام اسناد معروفى ندارند » خوب مىشناسيد ، وقتى كتابهاى صحاح و مسانيد به نظر او از كتب علمى مورد اعتمادش نباشد ، و آنچه حفّاظ و أئمه حديث نقل كرده و صحت اسنادش را تأييد كردهاند ، نزد او معروف نباشد ، ديگر او را اين نادانى كينه توزانه و بدخواهانه بس و قومش را ننگ و عار او ، كافى است . من نميدانم پس او و قومش با داشتن اين عقيده سخيف ميخواهند در امر مذهب به چه چيز اعتماد كنند .
اى قوم ، مرا پيروى كنيد تا شما را به راه هدايت رهبرى كنم ( 1 ) .
22 - گويد : جنگ على ( رضى اللَّه عنه ) در روز جمل و صفين به امر رسول خدا ( ص ) نبود بلكه نظر شخصىاش بود 2 / 231 .
پاسخ - من از نادانى اين انسان ( كه براستى سخت نادان آفريده شده است ) تعجب مىكنم او چگونه مسلمانى است كه شوؤن امامت را نمىداند و چگونه توجه ندارد آنكس كه بار سنگين مسؤليت اين وظيفه ى خطير را به عهده مىگيرد ، ورود و خروجش در كارها چطور بايد باشد ، او به كلى از آن معناى امامت كه ما بدان معتقديم ، سخت بدور است و از آن شگفتتر ، نادانىاش نسبت به مقام مولاى ما امير المؤمنين ( ع ) است كه چگونه آن بزرگوار مراقب امر الهى و گرو اشاره
هامش
( 1 ) اقتباس از آيه 38 سورهء غافر .