روايت كرده كه گفت : رافع به پيغمبر خدا ( ص ) گفت : يا محمّد اگر چنان كه ميگوئى رسول خدائى پس بگو خدا خود با ما سخن گويد تا كلامش را بشنويم خداوند در اين مورد ، آيه فرستاد . تفسير ابن كثير 1 / 161
8 - * ( الَّذِينَ هاجَرُوا فِي الله مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِي الدُّنْيا حَسَنَةً ) * ( 1 ) :
« آنان كه در راه خدا پس از ستمها كه ديده مهاجرت كردند ، آنان را در اين دنيا در جايگاه خوبى مستقر خواهيم كرد » .
ابن عساكر در تاريخش 7 / 133 از طريق عبد الرزاق از داود بن ابى هند ، آورده است كه آيه در مورد ابى جندل ابن سهيل عامرى نازل شد و قرطبى در تفسيرش 1 / 107 اين قول را از جملهء اقوال وارد در آيه ، ذكر كرده است .
9 - * ( إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ كِتابَ الله وَأَقامُوا الصَّلاةَ وَأَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ ) * ( 2 ) :
« كسانى كه كتاب خدا را خوانده ، نماز به پا مىدارند و از آنچه آنان را روزى كرديم انفاق مىكنند . . »
اين آيه دربارهء حصين بن مطلب بن عبد مناف نازل شده مراجعه كنيد الاصابه 1 / 33 .
10 - * ( وَالْعَصْرِ إِنَّ الإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ . . . ) *
« سوگند به عصر كه انسان در زيانكارى است مگر كسانى كه ايمان آورده كارهاى شايسته انجام دهند و به حق و صبر سفارش كنند »
از ابىّ بن كعب روايت است كه گويد : سورهء و العصر را بر پيامبر ( ص ) خواندم و گفتم : پدر و مادرم به فدايت ، تفسيرش چيست ؟ گفت : و العصر : سوگندى است از خداى ، به آخر روز ، كه انسان : ابو جهل بن هشام ، در زيانكارى است مگر كسانى كه ايمان آوردهاند : ابو بكر صديق و كارهاى شايسته كردند : عمر بن خطاب و بهمديگر سفارش به حق كردند : عثمان بن عفان ، و سفارش به شكيبائى كردند : على بن ابيطالب .
هامش
( 1 ) نحل : 41
( 2 ) فاطر : 29