او را از دير باز به رغم انف دشمنان ، نسبت به خود مانند « هارون » به « موسى » قرار داد
« آيا چه كسى در اصحاب موسى و قوم موسى مانند هرون است ؟ شما پيوسته در سايه كفر زندگى ميكنيد »
« او همه را با هم برادرى برابر كرد ، و برادرى او مانند خورشيدى شد كه ماه به او ضميمه گردد »
« على را برادر خود ساخت نه شما را ، و او را براى شما علامت تشخيص هدايت از كفر قرار داد »
« على را پيغمبر در روايتى كه نيكان نقل كرده ، و به مردم رسيده است ، بمنزله خودش قرار داد »
« از شما چه كسى است كه نفس او نفس محمّد باشد . پدرم فداى ( پيامبر ) پاك و ( على ) پاكيزه باد »
اين ابيات همه از احاديث صحيح نبوى از قبيل حديث ثقلين و حديث منزلت و حديث مؤاخاة كه در جايش به آن اشاره مىكنيم ، اتخاذ شده است و در دو بيت اخير حديث ابىّ ( 1 ) از پيغمبر اكرم ( ص ) است كه فرمود :
بايد بنى ربيعه دست از كارشان بردارند و گرنه مردى را كه همپايهء خود من است مىفرستم تا فرمان مرا در ميانشان مجرى بدارد .
در كتاب مناقب دربارهء خاندان پاك پيامبر ( ص ) اين اشعار را از او نقل كرده :
آنان برگزيدگان بىمانند خدايند كه در بين جهانيان شبيهشان نيست
از ميان مردم اينان بهترين بهيناند كسى كه دوستدارشان نباشد جز آتش دوزخ ، جاى ديگرش نيست .
ابو نصر مقدسى در « الطرائف و اللطائف » 123 اين شعر او را دربارهء دوستش كه فرزند دخترى پيدا كرده و سخت نگران و خشمگين شده بود ، نقل كرده است :
به او گفتند : چه چيز قسمتت شده ؟ صدايش را بلند كرده گفت دختر !
هامش
( 1 ) حافظ نسائى در خصائص 19 باسناد خود از ابى نقل كرده است .