از على ياد كن سپس چنين سرود :
خدا على را جزاى خير دهد ، چه پاداش در كف اوست و چه كسى چون او مىتواند باشد ؟
( اى على ) به جهت فضائلى كه دارا هستى بر همهء قريش پيشى گرفتى ؛ سينه ات فراخ و قلبت امتحان شده است ( 1 )
بزرگان قريش آرزوى مقام تو را دارند -
ولى از ندارى ، تا دارندگى راهى بس دراز است .
نسبت تو به اسلام در هر زمينه ، بسيار محكم و به هم پيوسته است .
و هنگاميكه عمرو ، به سبب خصلت نكوهيدهء خود ، پرهيزكارى را تحديد و كينهها را زنده نمود -
تو به خاطر ما در خشم شدى .
تو تنها يادگار لوىّ بن غالبى و مايهء اميد ما كه داراى صفات نيكوى اوئى و خصلتهائيكه هنوز به وجود نيامده .
تو در بين ما نگهبان رسول خدا بودى و به عهدى كه به تو سپرده بود وفا كردى و كيست اولى به اين عهد از تو ؟ كيست ؟
آيا تو برادر رسول خدا ( ص ) در طريق هدايت نبودى ؟
و وصىّ او ، و به كتاب و سنت از همه داناتر ؟
پس حق تو ، پيوسته در « نجد » و سپس « در يمن » بر ما به هم آميخته و بزرگ است .
جملهء « فصدرك مشروح » كه در قصيده آمده ، اشاره به آيه اى از قرآن است :
* ( أَ فَمَنْ شَرَحَ الله صَدْرَه لِلإِسْلامِ ) * .
( كسى كه خداوند سينه اش را براى اسلام فراخ نموده است ) .
هامش
( 1 ) اين دو بيت را ، شيخ مفيد در كتاب ( الفصول ) ج 2 ص 61 و 67 ، به حسان نسبت داده است .