شعرائيكه بوظيفهء مقدس شاعرى مىپردازند و با شمشير زبان پشت دشمن را مىشكنند مشمول اين آيه هستند :
* ( إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَذَكَرُوا الله كَثِيراً وَانْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا ) * .
مگر كسانى كه ايمان آوردند و عمل نيك انجام دادند و زياد به ياد خدا بودند كه اينان بعد از اينكه ظلم كشيدند يارى حق شامل حالشان مىشود .
آرى اينانند كه از شعرا بى بند و بار در آيهء * ( وَالشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغاوُونَ ) * استثناء شدهاند .
گويند : چون اين آيه در مذمت شعراء نازل شد ، عده اى به نزد رسول اكرم آمده و ميگريستند كه خداوند ما را نكوهش نموده است ، پيغمبر اكرم دنبالهء آيه را خواند كه * ( إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ . . . ) * و شما هستيد كه مصداق اين قسمت از آيه هستيد * ( وَذَكَرُوا الله كَثِيراً ) * و زياد ياد خدا كنند و باز شمائيد كه اين تكه از آيه شامل حالتان مىشود * ( وَانْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا ) * كه بعد از آن كه ظلم شدند يارى مىشوند ( 1 ) .
گويند : كعب بن مالك به خدمت حضرت رسول ( ص ) رسيد و پرسيد : نظر شما در آياتى كه در سورهء شعراء دربارهء شاعران وارد شده چيست ؟ . حضرت پيغمبر - فرمودند : بحقيقت كه شما با شمشير زبان در جهاديد ( 2 )
علاوه بر اينكه شاعران مذهبى و كسانى كه حقائق زندگى را واگو ميكنند از مذمت آيات بدورند ، بايد گفت كه : آيات نكوهش متوجه كسانيستكه از ظلم و باطل ترويج مىكنند .
شيخ صدوق در كتاب عقائدش از امام صادق ( ع ) روايتى نقل مىكند : كه مراد از آيه ، نكوهش كسانى است كه بدروغ داستان سرائى دارند .
هامش
( 1 ) تفسير ابن كثير 3 : 354 .
( 2 ) مسند أحمد 3 : 456 .